Bureaucratisch vandalisme

Maar dan moeten we het nu ook even hebben over de ranch van Jan Olsthoorn. Hoe die jaren geleden tot stand is gekomen zal me worst zijn, feit is dat het een schitterende schuur is. Een schuur die bovendien altijd open stond en staat voor goede doelen die een ruimte nodig hebben voor middelenwervende acties. Met enige weemoed kijk ik terug op de spinningmarathons die daar werden gehouden voor Team Westland en de vele feesten die ik bij Jan heb mogen vieren. De wangunstige kwibus die op het idee is gekomen Jan van zijn bezittingen af te helpen moet zich diep schamen. Het bestemmingsplan moest nageleefd worden en toen kwamen de brekebenende waterschapsgeleerden op het toneel. Zij planden een waterberging maar vergaten de ongeschikte bodemstructuur te onderzoeken. Vervolgens werd op het terrein woningbouw gepland en daarvoor moet, ook al is er nog geen enkel idee hoe dat er allemaal uit moet komen te zien, de schuur wijken. Daarbij wordt verwezen naar de afspraken die gemaakt werden in de tijd van burgemeester Van Ardenne, op zijn zachtst gezegd niet de meest succesvolle eerste burger. Aan de Verdilaan is nog steeds niemand op het idee gekomen om die afspraken tegen het licht te houden. Men pleegt liever bureaucratisch vandalisme door Olsthoorn aan de afspraken te houden. Hoever de Verdilaan afstaat van de Westlandse bevolking blijkt uit het feit dat een petitie voor het behoud van de schuur in no-time duizenden keren is ondertekend. Het wachten is nu op één ambtenaar, als die er is, die ze allemaal op een rijtje heeft staan en ook nog iets met de Westlander heeft, wetend dat Olsthoorn zijn schuur wel opruimt als de eerste heipaal voor de woningen van de productielijn rolt.

Alphons de Wit