Column Alphons de Wit: Geen Naald, dan ook geen Westland

We stemmen 39 mannen en vrouwen op het pluche van de Verdilaan in de hoop dat zij de beloftes die ze de komende weken aan ons doen ook daadwerkelijk waar gaan maken. Beloftes doen ze allemaal en veel van de maatregelen die ze beloven komen best wel met elkaar overeen. We willen immers allemaal betaalbare woningen voor onze jongeren en degelijke huisvesting voor onze ouderen die in veel te grote huizen huizen. En natuurlijk dragen we de tuinbouw massaal een warm hart toe en wordt het tijd dat de knellende regelgeving rondom festiviteiten wordt versoepeld. De essentie van de democratie is het gegeven dat de meeste stemmen gelden. Dat betekent dat je soms wint en soms ook verliest. Een echte democraat slikt dan zijn verlies weg en doet zijn of haar stinkende best om de genomen besluiten zo goed mogelijk uitgevoerd te krijgen. Eén lijsttrekker maakt er bij de komende verkiezingen een potje van. De voorganger van Westland Verstandig legt de bijl aan de wortel van de democratie met zijn belofte het nieuwe theater de Naald de grond in te boren. Nou belooft die goede man veel meer dingen waar de honden geen brood van lusten. Vier jaar krakeelt hij bijvoorbeeld dat het centrum van Monster moet worden aangepakt en terwijl hij vier jaar in het Westlandse college aan de knoppen zit is er geen mallemoer veranderd. Als ik in Monster woonde zou ik mijn schouders ophalen bij al die mooie voornemens voor de komende jaren. Maar los van dat alles is het natuurlijk een gotspe om eenmaal genomen besluiten terug te draaien, want op die manier komen we nooit een steek vooruit, zelfs niet met een wethouder voor taaie vraagstukken.

Mocht het zover komen dat een nieuwe Naald alsnog wordt getorpedeerd, dan lust ik er ook nog wel een, dan moeten we ook maar eens gaan praten over de ontbinding van de gemeente Westland.

Alphons de Wit