Column Alphons de Wit: Laat de kinderen er eens naar kijken
Vroeger, als kind, keek je reikhalzend uit naar het Kerstfeest. Niet dat het een pretje was om midden in de nacht minimaal een half uur voor de kerk aan de Delftse Burgwal te staan koukleumen voordat de deur openging voor de pontificale hoogmis met drie heren.
Die mis daar ging het eigenlijk ook helemaal niet om want het was voor een broekenmannetje van een jaar of tien een hele zit, tweeënhalf uur voor een gezongen mis gevolgd door twee ‘stille’ missen. De magie van het feest zat hem met name in het eten. Waar je normaal gesproken wekelijks één keer een beschuitstuiter naast je prakkie vond, een beschuitstuiter was samengesteld uit een half pond halfom gehakt en driekwart pak beschuit, was er met Kerstmis draadjesvlees met vette jus, en niet zo’n klein stukkie, maar een flink ‘lappie’. Pa bakte in de wonderpan een tulband, zoals je die nergens kon kopen.
Later won het feest aan inhoud omdat, ten tijde van de oorlog in Vietnam, de geboorte van het kind aanleiding was om de wapens voor een paar dagen op te bergen. Kanonnen zwegen en er daalde, al was het maar voor een paar dagen, een weldadige rust over de aardbol.
Volgende week herdenken we voor de 2023ste keer de verjaardag van dat bijzondere kind maar deze Kerst staat mijlenver van de Kerst uit mijn jeugd. Nee, met dat eten en drinken zit het wel goed, te goed misschien wel, maar die vrede, die is zo allemachtig ver weg. Zullen we de kinderen de dienst eens een paar weken laten uitmaken? Als je met kinderen praat dan valt het me op dat ze vaak heel onbevangen tegen de zaken aankijken. Ik maak me sterk dat ze onbevooroordeeld met elkaar zullen optrekken en wars zijn van de aanpak van die oude regenten die nu van hún wereld zo’n enorme rotzooi maken.
Alphons de Wit
Meer nieuws uit Westland?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie