Column Alphons de Wit: Laat ze Carnaval vieren

Als Carnavalsvierder heb ik heel wat onvergetelijke uren en droge humor aan me voorbij zien trekken. Heel belangrijk waren de avonden waar de aanstormende jeugd werd ingelijfd. Daar kwam geen druppel alcoholische drank aan te pas, maar die enthousiaste knullen en meiden feestten dat het een lieve lust was. Jaren later zag je ze op de feesten voor de groten met een vriendje of een vriendinnetje aan de haal gaan, de meesten schuchter nippend aan een biertje of een rosétje. Sommigen brachten het wel heel erg ver en werden opgenomen in de Raad van Elf en een hele enkeling schopte het tot Prins. Er zijn redenen genoeg om in deze toch best wel spannende tijd in dat eerste weekeind van maart de boerenkiel aan te trekken en de bloemetjes op passende wijze buiten te zetten. Het lijkt er op dat met name de jeugd Carnaval de rug toekeert en dat zou heel erg jammer zijn, omdat tijdens feesten mensen elkaar ontmoeten, banden gesmeed worden en daardoor ontstaat nu juist het cement dat de mensen bij elkaar houdt. Leren feestvieren is een onderdeel van de opvoeding, daarom organiseerden wij vijftig jaar geleden op de school waar ik werkte disco avonden. De oud-leerlingen die daaraan deelnamen, inmiddels grijzende vijftigers en zestigers, praten daar nog steeds met veel enthousiasme over. Dus ouders, haal die kinderen, begin maart, een paar dagen van het schermpje af, geef ze een paar knaken extra zakgeld en laat ze het Carnaval ontdekken. Wedden dat het naar meer smaakt.

Alphons de Wit