Ria is gek op de dieren van Vivaldi: ‘Ze zijn me allemaal even lief’

Cultuur
Alle dieren, thuis en op kinderboerdij Vivaldi, zijn Ria van Heijningen even lief.
Alle dieren, thuis en op kinderboerdij Vivaldi, zijn Ria van Heijningen even lief. (Foto: Wolfgang van der Hoek)

Ria van Heijningen (64) is vrijwillig beheerder bij kinderboerderij Vivaldi in Monster. Dat is stevig aanpoten. De kinderboerderij heeft dringend nieuwe hulp nodig. “Er zijn vrijwilligers die er elke dag zijn en er zijn er die eens per maand komen. Ieder doet wat hij kan. Wij waarderen alles.”

Linda van der Klooster

Ria van Heijningen houdt van dieren. Ze heeft thuis katten, konijnen en duifjes en is daarnaast bijna dagelijks op Kinderboerderij Vivaldi, waar ze zich als beheerder bezighoudt met de verzorging en gezondheid van de dieren.

“Ik ben begonnen als vrijwilliger voor één ochtend per week”, vertelt ze. “Dat werd van lieverlee meer: twee ochtenden, voorzitter van de stichting, en daarna beheerder.”

Ria is vrijwilliger, zoals iedereen bij Vivaldi. Toch komt er veel bij kijken. “Ik heb het overzicht en ik bepaal bijvoorbeeld wanneer de dierenarts gebeld moet worden. Ik plan de ontworming, het bekappen van de geiten, inentingen en het sproeien en bemesten van het gras. Ook onderhoud ik de contacten met de gemeente en de overheid. Ik werk dus ook veel thuis achter de computer.”

Medicijnen dient Ria toe. “Ik heb veel in de praktijk geleerd. Ook helpt mijn zoon vaak mee. Hij heeft gestudeerd voor paraveterinair, al doet hij inmiddels iets anders. Ik overleg ook met de dierenarts. Wij worden geholpen door dierenkliniek De Delta in Maasland. Die samenwerking is fijn.”

Plannen

Ria combineert het vrijwilligerswerk met haar baan als huishoudelijk medewerker op Westerhonk. “Ik werk op een best zware woning, maar het is goed te combineren. Werk gaat altijd voor, maar het voordeel van de kinderboerderij is dat je je eigen tijd kunt indelen. Ik kan alles om elkaar heen plannen.”

De kinderboerderij heeft dringend nieuwe vrijwilligers nodig. “Een paar vrijwilligers zijn helaas afgehaakt omdat ze het lichamelijk niet meer aankonden, of meer zijn gaan werken. En jonge meiden gaan studeren en verhuizen. Wij zijn blij met alle keren dat ze er waren en we missen ze. Er vallen gaten.”

Wegens te weinig menskracht is de kinderboerderij alleen nog in het weekend open en één keer per maand op woensdagmiddag. “Mensen realiseren zich vaak niet dat alles door vrijwilligers wordt gedaan. Al sinds de oprichting. Ze verwachten dat je gewoon open bent.”

Toby de bok

Ria’s favoriete dier was Toby de bok. “Een heel eigenwijs dier. Iedereen kende hem. Hij stond altijd als eerste bij het hek en joeg andere geiten weg als er eten was. We hebben hem ooit gekregen in samenwerking met de Dierenbescherming. Bokken gaan meestal naar de slacht. Zij lieten hem castreren en hij mocht tot zijn dood bij ons blijven. Alle dieren zijn in principe bij ons tot ze sterven.”

Toby is in februari doodgegaan. “Voor een bok was hij oud. Hij was wel vaker ziek, maar kwam er altijd bovenop. Ik zag het altijd als ik aankwam. Ojee, het is weer zover. Deze keer zag ik dat ook. We hebben meteen medicijnen gegeven, maar de volgende dag is hij toch overleden. Dat hakt er wel in.”

Op de kippen en eenden na, hebben alle dieren bij Vivaldi een naam. “Ze zijn me allemaal even lief. Ik kan me geen leven voorstellen zonder dieren. Ik heb thuis ook zes katten, vier konijnen en een paar duifjes.”

Gezelschap

Een van Ria’s katten komt van de kinderboerderij. “Met corona moesten we dicht. Er kwam alleen vrijwilligers kort langs voor de verzorging. De boerderijpoes kwijnde helemaal weg, zo alleen. Hij miste gezelschap. Toen heb ik overlegd met de vrijwilligers en is hij bij mij gekomen.”

Ook erg zieke dieren gaan met Ria mee naar huis. “Als het lukt en een dier knapt op, ben ik harstikke blij. Kinderen hechten zich ook aan de konijnen. Dan vragen ze naar ‘die ene witte die daar zat’. Als een dier overleden is zeg ik dat eerlijk. Ik spiegel ze niks voor. Niet alles is rozengeur en maneschijn. Dat hoort erbij. Kinderen pakken dat goed op als je het goed uitlegt.”

Over haar collega’s is Ria erg te spreken. “Het is een fijn clubje van mensen. Iedereen heeft een taak. Als er iets is, dan roepen we elkaar. Bijvoorbeeld als de nagels van een konijn te lang worden of als een dier ziek overkomt”.

Het is voor vrijwilligers niet verplicht om elke week te komen. “Er zijn er die er elke dag zijn en er zijn er die eens per maand komen. Ieder doet wat hij kan. Wij waarderen alles. Vaak hebben mensen ook een baan of een gezin. Er zijn zelfs vrijwilligers die hun kinderen meenemen.”

Vrijwilligers zijn van harte welkom bij Kinderboerderij Vivaldi. Meer informatie vind je op www.westlandvoorelkaar.nl of op de Facebookpagina van Kinderboerderij Vivali.