Arie zet zich in bij de Groente & Fruitbrigade: ‘We moeten het fust zien terug te krijgen’

Door Rianne Dekker

Op het ABC terrein in Poeldijk zet zich iedere maandag en dinsdag een ploeg enthousiaste vrijwilligers in om het binnengekomen groente en fruit te sorteren voor de distributiecentra. Het gaat vaak om overschotten, die de leverancier liever aan een goed doel geeft dan ze tegen hoge kosten te moeten storten. Maar ook een goede portie tomaten met louter een verkeerde datumsticker erop komt bijvoorbeeld bij de Groente & Fruitbrigade terecht. Dan gaan de producten in kisten, kratten of dozen het land in. En begint de taak van Arie, die aanvankelijk in de tuin en later tot zijn pensioen bij de veiling heeft gewerkt, waar hij zich ook met fust bezighield. “Dan moeten we het fust zien terug te krijgen bij ons. Dat heeft waarde; er gaat momenteel voor zo’n zeven miljoen aan fust rond. Die waarde willen de leveranciers terug en als dit niet gebeurt, moeten we hen betalen. Ik heb zelf een systeem opgezet waarin het fust wordt bijgehouden. Vanaf dag één dat ik hier zes jaar geleden begon heb ik zelf programma’s gemaakt om de fust in te verwerken. Dit vormt de basis voor een software programma waar elk distributiecentrum en Voedselbank mee gaat werken in de toekomst. Bij sommige Voedselbanken draait het programma al. In Poeldijk werk ik er al een jaar mee. Onlangs zijn er van mijn job zelfs nog filmopnamen gemaakt.”

Uitpluizen

Zijn vrijwilligerswerk voor de Groente & Fruitbrigade doet hij op de dinsdagen, maar ook net zo makkelijk nog thuis. “Het fust komt binnen, je telt het en zet het in de computer. Maar het gaat eigenlijk verder dan dat. Het gaat om de dingen eromheen zoals verschillen of problemen. Soms zijn er bijvoorbeeld verschillen in de in- en uitgaande fust en dat ga ik dan uitpluizen, want ik wil het wel op één lijn hebben. Het is dan echt: zoek de verschillen. Ik geef wel toe dat ik er soms een beetje teveel mee bezig ben en het naar me toe trek. Maar de meesten denken gewoon zover niet.”

Niet op een verjaardag

Eén en ander houdt in, dat Arie ook wel eens thuis gebeld wordt in verband met zijn werkzaamheden. “Ik los het graag á la minute op. Maar als ik op een verjaardag zit stel ik het uit, en als ik aan het sporten ben mogen ze me ook niet lastig vallen.” Echtgenote Nely geeft er ook niet om als hij gebeld wordt over zijn werk. “Of het moet te gek worden. Als we in het dorp een bakkie doen of zitten te eten, of als we tv zitten te kijken zeg ik wel eens: “Laat dat ding maar gaan!”

Ook zijn inzet voor korfbalvereniging ONDO heeft een groot deel van zijn leven bepaald. “Het was eigenlijk: eerst werk, dan ONDO en dan Nely”, grapt Arie. “En nu is het de Groente & Fruitbrigade en De Kreek, waar ik ook nog drie ochtenden per week tuinonderhoud doe.” Maar gezien het feit dat hij al vijftig jaar met zijn Nely is getrouwd, hebben deze drukke bezigheden de relatie niet geschaad. “We hebben het onlangs groots gevierd bij Breeze aan het strand op een zaterdag met prachtig weer”, aldus de 72-jarige.

Bezig zijn

Een rekensommetje leert meteen dat Arie jong getrouwd is. “En op mijn 22-ste ben ik vader geworden, en heb inmiddels ook twee kleinkinderen van 20 en 19 jaar. Jong vader worden houdt je ook jong. En ik doe er alles aan om fit te blijven door naar de sportschool te gaan en gezond te eten.” Dat dit zijn vruchten afwerpt is Arie wel aan te zien, want die 72 jaar zou je hem niet geven. Bezig blijven en zijn is zijn motto, altijd al geweest trouwens. “Op de eerste dag van mijn pensioen stond ik voor het raam en zei Nely tegen me: “Wordt dit je leven? Jij moet bezig zijn!”

Voor een ander

En aldus geschiedde. Met zijn vrijwilligerswerk gaat hij voorlopig gewoon door. “Ik heb geen reden om te stoppen. Het geeft voldoening voor jezelf, maar je doet het vooral voor een ander. Ik kan ook voor geld gaan werken. Maar ik heb te eten, en mijn pensioen en AOW. Ik vind het goed. Je doet dit voor je medemens, daar gaat het om!”