Column Alphons de Wit: Gewoon doen en excuses aanbieden

Elk jaar rond deze tijd is het weer hetzelfde liedje, worden mooie feesten voorbereid en kloppen organisatoren aan bij gemeentelijke instellingen voor de aanvraag van een vergunning. Nu is het sowieso al vreemd dat je een vergunning moet vragen voor één van de meest essentiële onderdelen van het leven, het vieren van feest. Maar ik kan me wel voorstellen dat een gemeente wil weten wat zich binnen haar grenzen afspeelt. Een simpele melding zou moeten volstaan, maar tegenwoordig toveren ambtenaren allerhande onzin uit de hoge hoed waaraan moet worden voldaan. Ze doen dat bij voorbaat vanuit hun glazen paleis en in een taal waar een doorsnee Westlander geen reet van begrijpt. Elk jaar toveren ze weer andere konijnen uit de hoge hoed, de een nog wanstaltiger dan de andere en ze hebben nu al bereikt dat de organisatoren in Naaldwijk dreigen te bezwijken onder de regeldruk. Een paar jaar geleden heb ik een middag met twee verantwoordelijke pennenlikkers om tafel gezeten en ze proberen duidelijk te maken dat het voor organisatoren een verademing zou zijn als ze tot klootjesvolkhoogte zouden afdalen om vanaf de aftrap de organisatoren te ondersteunen en adviseren. Er zou dan zelfs wederzijds respect en waardering kunnen groeien. Na twee uur zei één van de mannen bij het afscheid; “zegt u maar dat ze ons altijd kunnen bellen”, als bewijs dat hij me wel had gehoord, maar niet begrepen. Ik kan niet vaak genoeg herhalen hoe diep triest het is als Westlandse gewoonten om zeep worden geholpen door ambtenaren die niets, maar dan ook helemaal niets met Westland hebben. Wat verloren gaat komt nooit meer terug en daarom moeten de organisatoren maar eens stoppen met het aanvragen van vergunningen en gewoon doen wat ze van plan zijn. Indachtig een oud-wethouder van de voormalige gemeente De Lier die altijd met een knipoog zei: “Je kunt beter achteraf excuses maken dan vooraf een vergunning aanvragen.”

Alphons de Wit

Column