Vitalis Maatje Esmée geeft kwetsbaar kind aandacht met leuke activiteiten
Kwintsheul - Het is niet voor ieder kind vanzelfsprekend dat het zich optimaal kan ontwikkelen in een stimulerende en ondersteunende omgeving. Door bijvoorbeeld psychische, financiële of sociale problemen van zijn ouders kan het door een tekort aan aandacht in een kwetsbare en risicovolle positie raken. De Stichting Vitalis heeft als doelstelling deze kinderen te begeleiden, om te voorkomen dat ze in een intensief jeugdhulpverleningstraject terecht komen.
Door Rianne Dekker
Al in 1978 was de instelling: Preventie Is Gewoon Geregeld Elkaar Meenemen, en werd de naam Piggelmee hieraan verbonden. De kabouter werd een professionele non-profitorganisatie, die ruim tweehonderd koppelingen tussen vrijwilligers en kinderen per jaar begeleidt. Inmiddels genoemd naar het bekend maatje Vitalis van Remi uit “Alleen op de wereld”. Met Vitalis Maatjes koppelt ze een vrijwilliger aan een kind tussen de 5 en 18 jaar, die aandacht aan het kind geeft door samen leuke dingen te doen. Zo’n maatje is Esmée van Marrewijk.
De 3e jaars HBO-studente Pedagogiek (22) maakte via school kennis met Vitalis Maatjes. “In het eerste jaar van mijn opleiding had ik dertig uur vrije keuze ruimte, die ik mocht gaan invullen bij Vitalis Maatjes. Ik ben hier in april 2024 mee begonnen en vindt het nog steeds heel erg leuk.”
Als maatje word je gekoppeld aan een kind dat goed bij je past qua interesses, karakter en leeftijd. “Ik stond overal voor open”, aldus Esmée. Ze begeleidt nu een 14-jarig meisje, en samen hebben ze al heel wat leuke dingen gedaan. Zo bezochten ze Drievliet, gingen ze bowlen en midgetgolfen, bakten ze een taart en maakten ze een strandwandeling met de hond. De ideeën komen van beide kanten, vertelt Esmée. “Zij geeft zelf aan wat haar leuk lijkt, en anders kom ik met een suggestie. We komen er altijd wel uit samen.” Tijdens de activiteiten zijn de gesprekken meestal vrij luchtig. “We hebben het niet echt zozeer over haar thuissituatie en hoe ze het vroeger heeft gehad. Ik vraag er ook niet naar, want het uitje moet voor haar wel echt een afleiding zijn.”
Goede begeleiding
Mocht Esmée ergens tegenaan lopen in de begeleiding, kan ze altijd terecht bij de casemanager in Westland, die haar ook heeft gekoppeld aan het meisje. “Vanuit Vitalis is er een goede begeleiding. Met de casemanager heb ik gesprekken hoe het gaat en zij koppelt ook dingen terug. Ik kan altijd vragen stellen en als er iets gebeurd is kan ik altijd bellen. Gelukkig is er nooit iets gebeurd, maar ik vind het wel een fijn idee dat ik dan bij iemand terecht zou kunnen. Ook biedt Vitalis vrijwilligers bijeenkomsten aan, bijvoorbeeld over kinderen van ouders met een verslaving of psychische problemen. Of wat het inhoudt om een jonge mantelzorger te zijn. Hier leer ik veel van. Het is geen verplichting om erheen te gaan, maar het is fijn dat je die verdieping kunt krijgen.”
Voor met bowlen
Een sociale inslag is onontbeerlijk bij het begeleiden van een kwetsbaar kind, maar Esmée denkt dat op zich iedereen wel maatje zou kunnen worden. “Ieder kind is verschillend, ieder karakter is weer anders. Ik denk dat er altijd wel een maatje is dat past bij een karakter en dat daarop op zijn of haar manier kan reageren.” Tussen Esmée en het meisje dat ze begeleidt klikt het in ieder geval goed. “Ze geeft vaak aan dat ze het leuk vond, en ook vanuit haar moeder krijg ik een bedankje voor de leuke dag die ik haar heb bezorgd, bijvoorbeeld in Drievliet. Ook leuk vond ik het toen ze tijdens het bowlen telkens haar moeder appte dat ze voor stond. Dit geeft wel goed haar beleving aan.” Ook Esmées eigen moeder is blij met het vrijwilligerswerk van haar dochter. ”Het is goed dat ze het doet, wij staan hier helemaal achter.”
Veel voldoening
Komende januari vindt haar eindgesprek plaats vanuit Vitalis. Esmée is inmiddels veel langer doorgegaan als alleen de invulling van haar schooluren. “Als de begeleiding vanuit Vitalis stopt, ga ik daarna op dezelfde voet verder met mijn maatje. Ik ga sowieso wel proberen om het dit schooljaar te blijven doen. Daarna kijk ik wel hoe het verder gaat. Ik ga in februari voor stage werken met jongeren met gedragsproblemen. Volgend jaar ga ik ook mijn laatste studiejaar in en heb dan mijn afstudeerstage. Het wordt dus wel een druk jaar. Maar voor nu ga ik het meisje hopelijk nog veel leuke middagen bezorgen. Dat geeft me veel voldoening!”
