Van Wormer naar Hollywood: Luna Mulderij (22) maakt haar eigen horrorfilm

Ze was erg jong toen ze voor het eerst in bezit was van een videocamera. Al snel begon ze met het maken van filmpjes die ze vervolgens uploadde op YouTube. Waar ze een tijdje toegewijd tijd en energie in stak. Ook was ze actief in de topsport acrogym. Een combinatie van gymnastiek en acrobatiek.

De spotlight

“Toen merkte ik al dat ik het leuk vond om in de spotlight te staan en het publiek aan te spreken”, vertelt Luna “De interesse in de acteur- en filmwereld werd steeds groter.”

Na de middelbare school vertrok Luna naar Amerika voor een highschooljaar. Ze wilde daarna naar het Mediacollege, maar dat lukte niet omdat ze in Amerika zat en geen auditie kon doen. "Dat vond ik mega jammer. Maar eigenlijk gaf me dat alleen maar meer motivatie om het zelf te gaan ondernemen."

Zo’n zes jaar geleden begon ze al met audities doen voor kleine figuratierolletjes.

“Ik deed ‘trade for pictures’-projecten waarbij je gratis werkt in ruil voor portfolio-materiaal”, legt ze uit. Langzaam raakte ze steeds meer verweven in de acteerwereld en deed ze kennis op.

Los Angeles

Zo’n tweeëneenhalf jaar geleden besloot Luna naar Los Angeles te gaan en zich te storten op acteren. “Als je ergens heen moet, dan is het wel Los Angeles en dan specifiek Hollywood. Het hart van de filmwereld.” Drie maanden studeerde ze daar, groeide ze in het acteren en breidde ze haar netwerk uit. “Het was een gave ervaring en ik voelde mij volledig op mijn plek in LA.”

Eenmaal terug in Nederland wist ze het zeker. Dit was slechts het begin. “In die periode ervoor heb ik twee jaar gewerkt als receptioniste om genoeg geld te sparen voor de studie in Amerika”, vertelt Luna. “Vorig jaar ging ik weer terug voor een twee verblijf in LA.”

Doorslaggevende gastles

Al langere tijd had ze notities en ideeën opgeschreven voor een eigen short film. Tijdens haar tweede verblijf in LA begon het idee echt vorm aan te nemen. Een acteur gaf een gastles die haar zo inspireerde en voor Luna alles in gang zette.

“Eind december begon ik met het schrijven van het script, wat ik overigens nog nooit eerder had gedaan. In januari was het af. Ik had mij volledig gestort op het schrijven met af en toe een writer’s block”, zegt ze “Dat was lastig, maar dan nam ik even afstand en kon ik erna weer tegenaan.”

Daarna plaatste ze de casting- en crew calls online en de reacties stroomden binnen. "Ik had het er nog maar een uur op staan en ik had al iets van twintig mailtjes gekregen. Dat was echt niet normaal." Ze hoopte op enkele aanmeldingen, maar verwachtte niet zoveel reacties. “Dat toont toch wel aan dat mensen mijn idee serieus nemen.”

Locaties in de Zaanstreek

Met vier draaidagen van elk veertien tot vijftien uur filmde ze haar psychologische horror op verschillende locaties. Ze huurde een houten ‘horror’ bungalow bij Utrecht, mocht filmen in De Groote Weiver in Wormerveer en filmde ’s nachts in het bos in Wormer. Daarnaast gebruikte ze ook haar eigen huis als filmset. “Ik werk met een budget, dus hoe meer ik kan besparen, hoe beter.”

Ze geeft een tipje van de sluier: “Zonder teveel te verklappen, kan ik vertellen dat het gaat over een jongedame die een dierbaar iemand heeft verloren en nu door een rouwproces gaat.”

Positieve feedback

Luna kreeg verrassend veel positieve feedback van mensen die zich al langere tijd in het werkveld begeven. “Ik ging er eerlijk gezegd vanuit dat mensen wel kritiek zouden hebben. Dat viel allemaal mee. Ik kreeg vaak te horen dat ik al erg goed op weg was.”

De groeiende actrice, en nu ook regisseur, heeft alles zelf georganiseerd: de crew, de acteurs, de shotlist, de locaties. "Van A tot Z heb ik het geregeld. Daardoor leg ik tegelijkertijd ook veel druk op mezelf en ben ik blij dat ik een fijn vangnet heb dat mij geruststelt als het even niet gaat”, vertelt Luna.

Internationale horrorfilmfestivals

De film wordt nu gemonteerd door haar Director of Photography Myles, die ook uit de Zaanstreek komt. Het doel is om het eind juli klaar te hebben, zodat ze de film kunnen indienen bij internationale horrorfilmfestivals die plaatsvinden in oktober en november.

“We hebben alles opgenomen in het Engels, omdat je daarmee toch een groter publiek bereikt.” De film wordt dan verstuurd naar horrorfestivals voornamelijk in Engeland, Amerika en Canada. Waaronder naar de grootste genaamd Screamfest in Los Angeles.

“Mijn grote droom is meedoen aan het Screamfest. En dan hoop ik natuurlijk nog een award te winnen ook!”

All or nothing

Op langere termijn droomt Luna van grote bioscoopfilms en internationale awards. "Ik zeg altijd: droom groot. Ik hoop dat ik over tien, vijftien jaar mijn eerste grote awards binnensleep." Twijfels kent ze nauwelijks. "Ik heb al mijn hele leven geen ander plan voor mezelf. Het is all or nothing."

Dit bericht is ook gedeeld via ons WhatsApp-kanaal van Zaanstad. Ook razendsnel het laatste nieuws in je app? Volg het Rodi-kanaal nu (anoniem) via deze link.