AZ is niet alléén door monsterzege terechte bekerwinnaar: zo wisten de Alkmaarders te overtuigen

ROTTERDAM/ALKMAAR - AZ heeft het schitterendste bekerseizoen uit de clubgeschiedenis, want dat is het uiteindelijk geworden, afgesloten met de felbegeerde dennenappel. Er was deze jaargang op basis van de tegenstanders en uitslagen maar één club die er écht recht op had. Die club komt uit Alkmaar. We nemen het bekerseizoen en de uiteindelijke apotheose even onder de loep.
Door Pieter Visscher
AZ startte de bekercompetitie met 1-3 bij PEC Zwolle, versloeg in eigen huis FC Twente met 2-1 en kleineerde onderbuurman Ajax met 6-0. Die andere onderbuurman Telstar moest er een maand terug ook aan geloven in Alkmaar (2-1). Zo werd een waardig fundament gelegd onder de met overtuigend voetbal afgewerkte bekerfinale, waarin AZ met 5-1 niet alleen revanche nam op NEC, dat dit seizoen tweemaal beter was, maar ook op de verloren bekerfinale vorig seizoen, waarin een beter AZ uiteindelijk onderuit ging tegen Go Ahead Eagles.
Echteld
Trainer Leeroy Echteld heeft sinds zijn aantreden een belangrijke rol gespeeld in Alkmaar. Dat zie je bijvoorbeeld terug bij een Elijah Dijkstra, die alle schroom van zich af heeft gevoetbald onder de vleugels van Echteld en tegen Heerenveen (3-0) de beste man op het veld was. Tijdens de bekerfinale was hij opnieuw een van de besten. Echteld heeft in de clinch gelegen met de slechts 19-jarige Dijkstra, die jeugdige fouten beging, maar ook zelfkritisch is én zelfspot heeft. Dat zegt veel over de mens Dijkstra, waar momenteel even geen maat op staat. Wie dat aan het begin van het seizoen had voorspeld was voor gek versleten. Dijkstra’s ontwikkeling kan vrijwel volledig op het conto van Echteld worden geschreven. Die een andere protegé, Ro-Zangelo Daal, ook onder zijn hoede nam. Daal stond even op het punt te verkassen naar Volendam, maar Echteld stak er een stokje voor, toen hij dat had overgenomen van Maarten Martens. Daal speelt met meer zelfvertrouwen en flair dan ooit tevoren. Belangrijk was hij bij de 1-0. Licht geblesseerd moest hij de strijd staken vlak na de pauze, om te worden afgelost door Isak Jensen. Ook de Deen kende een moeizame aanloopfase in Nederland, maar ook hij heeft meer kleur op de wangen gekregen onder het bewind van Echteld.
Koopmeiners
Opvallendste speler niettemin in De Kuip was zondagavond Peer Koopmeiners, die nogal wat over zich heen had gekregen na de verloren finale van vorig seizoen. Koopmeiners speelde een voortreffelijke wedstrijd tegen NEC en bekroonde die met een subliem, technisch knap uitgevoerd doelpunt. Na afloop vertelde hij hoe moeilijk hij het heeft gehad. Een regelrecht trauma. Hoe lang zo’n moment van een jaar terug kan blijven dooretteren in je hoofd. Koopmeiners’ treffer was een bevrijding voor hemzelf, voor AZ en voor iedereen die de club een warm hart toedraagt. Kees Smit, scorend en ook een van de uitblinkers, zal deze zomer in de WK-selectie van Ronald Koeman zitten. Geen twijfel. Hij gaf aan dat de dennenappel heel veel betekent. Voor de club, supporters en Smit pikte Clasie en afscheidnemend voetbaldirecteur Max Huiberts er ook even uit. Hij mocht van Haar en Hovenkamp uiteindelijk de KNVB Beker uitreiken aan de uitzinnige selectie. Dat was niet van tevoren bekokstoofd. Spontaniteit geeft extra kleur aan een feestdag, die aan alle kanten klopte. Qua weersomstandigheden, overtuigend voetbal, schitterende goals en directe plaatsing voor de lucratieve groepsfase van de Europa League.
Tactiek
Echteld was met een tactisch plan gekomen waar NEC nauwelijks vat op kreeg in Rotterdam. Vier middenvelders in Nijmeegse dienst tegenover vier van AZ, dat steevast de lange bal hanteerde, waar veel gevaar uit voortkwam. Dat zagen we ook al in Eindhoven, waar de Alkmaarders een onterechte nederlaag leden. Mijnans kreeg in De Kuip een vrije rol aan de rechterkant van het veld, maar was vrijwel overal te vinden. Koopmeiners fungeerde als extra slot op de deur en Clasie en Smit vormden een blok op het middenveld, waar Smit flink met de neus naar voren speelde, een goal voorbereidde en ook zelf scoorde. De uitzinnigheid bij spelers, leiding en supporters na het laatste fluitsignaal was meer dan pure finalevreugde. Ook de ellende van een grillig, moeizaam seizoen én de herinnering aan de finale van de vorige jaargang werden weggespoeld. Dinsdag de huldiging in zonovergoten Alkmaar. Het kan wel weer eens druk worden.






Meer nieuws uit Alkmaar?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie