BREDA/ALKMAAR - Er was een sterke parallel tussen de vreemde, buitensporige editie van NAC – AZ van afgelopen seizoen en die van zondagmiddag/avond. Dat AZ in beide gevallen in extremis aan het langste eind trok is daar slechts een onderdeel van.
Door Pieter Visscher
Als AZ richting NAC moet maakt dat altijd wat extra’s los bij het Brabantse publiek, dat ook nu weer ruim 90 minuten massaal een aanslag pleegde op de eigen stembanden. En dan had AZ ook nog eens te maken met de nasleep van een Europees duel op donderdag. Nog altijd hebben de Alkmaarders bijzonder veel moeite om eens fris aan een wedstrijd op zondag te beginnen na zo’n wedstrijd. Ook in Breda was het weer raak. Het wordt toch echt tijd om daar eens wat beter het hoofd aan te bieden. Het lijkt vooral een mentale kwestie, omdat AZ steevast schermt met data waaruit zou blijken dat iedereen okselfris is; fysiek niets aan de hand. De data na donderdagse wedstrijden op zondag zijn evenwel ook glashelder. Toch goed om daar wéér eens naar te kijken. Zou een fris AZ niet veel minder moeite hebben gehad met het team dat geleid wordt door Maarten Martens’ landgenoot Carl Hoefkens?
Rood
Nadat Sydney van Hooijdonk vijf minuten voor de pauze een rode kaart kreeg na een oliedom vergrijp op Wouter Goes had AZ ook tegen tien NAC’ers bijzonder veel moeite er doorheen te komen. In veredeld zomeravondtempo kwam het tot wat mogelijkheden, maar het hield niet over. AZ kwam tot acht schoten op doel, met ruim 60 procent balbezit, en kwam goed weg na een onbesuisde actie van Sadiq, die een strafschop opleverde. De spelers van NAC waren zo sympathiek om de Franse debutant Frym de pingel te laten nemen. De vuurpijl ging richting Sint-Antoniuskathedraal. Niet voor herhaling vatbaar, krabde Hoefkens zich even achter een oor.
Handdoek
NAC parkeerde na de rode prent voor Van Hooijdonk figuurlijk wat bussen en AZ had bijzonder veel moeite om daar doorheen te komen. En dan had het ook nog te maken met het grote tijdrekken van de Bredanaars. Met name ingooier Boy Kemper (mindere worp dan voorganger Jan van den Bergh) kreeg van scheidsrechter Manschot zeeën van tijd om met een oranje handdoek veel te lang over de bal te mogen wrijven. De ingooien leverden bovendien nauwelijks gevaar op, hetgeen een en ander nog wat gênanter maakte. Het leidde enkel tot frustratie aan weerszijden. Bij AZ het meest, omdat het er maar niet in slaagde de 0-1 op het bord te krijgen. Wat uiteindelijk wel lukte na een afgemeten voorzet van invaller Sín, die Mijnans in staat stelde voor drie Alkmaarse punten te zorgen. Ook Patati kreeg speeltijd van Martens, die na afloop met schorgeschreeuwde stem duidelijk maakte opgelucht te zijn. Een gevoel dat sowieso overheerste.
Meer nieuws uit Alkmaar?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie