Alphense Henny (80) begon op haar vierde met naaien en stopte nooit meer: ‘Altijd een passie gebleven’

Door Marieke Roggeveen

In 1964 behaalde ze er haar diploma coupeuse, met lof, en zette zo de basis voor een leven vol vakmanschap. Ze herinnert zich de schooldag nog alsof het gisteren was: “Beneden was een grote hal waar we overbleven en ons huiswerk maakten, met klaslokalen aan beide kanten. Als je straf had, werd je naar boven gestuurd om te werken aan een smyrnakleed. Daar zat ik misschien twee keer aan te werken, maar ik vond het eigenlijk leuk om bezig te zijn. Vaak waren er meerdere meisjes tegelijk aan het knopen. Achter het knoopgedeelte bevond zich de kamer van de directrice, mejuffrouw N. van Beest.” Een van de bijzondere momenten van haar schooltijd was een staking van de hele klas. “We kregen waarschijnlijk straf, maar het voelde als een gezamenlijke actie. Uiteindelijk moesten we toch verder met het kleed. Het was eigenlijk best gezellig, ondanks de serieuze toon van de straf.”

Bekende docenten

Hoewel ze niet alle docentennamen meer paraat heeft, noemt ze enkele die haar zijn bijgebleven: juffrouw Van Beusekom, de naailerares, juffrouw Rosmalen, de teken- en loopjuf die zelf ook mannequin was, en juffrouw Haaier, de kookjuf. Over Rosmalen heeft ze een bijzondere herinnering: tijdens een open dag in het nieuwe pand aan de Ambonstraat herkende de docente haar nog. “Trip-trip-trip, zo liep ze nog steeds”, lacht ze. “Ze zei: ‘Jij was vroeger een verlegen meisje met een rattenkopje.’”

Niet alles op school was even leuk. Engels vond ze vreselijk, maar ook koken leverde grappige herinneringen op. Op haar verjaardag moest ze griesmeelpudding met bessensap maken, een gerecht dat ze eigenlijk niet lustte. “Thuis werd ik er altijd mee gepest, en nu moest ik het ook opeten. Gelukkig kon ik het ongemerkt door de wc spoelen en deed alsof ik het had opgegeten. De juf keek argwanend naar de tulbandvorm, maar ik kwam er mee weg.”

Warm gevoel bij Nijverheidsschool

Ze kijkt met warmte terug op haar tijd aan de Nijverheidsschool. “Ik heb er ontzettend veel geleerd en plezier gehad. Na mijn afstuderen werkte ik bij Modehuis Jean Pierre in Leiden, waar ik japonnen naaide voor vrouwen van ministers. Ook maakte ik meerdere mantelpakken voor freule Wttewaall van Stoetwegen. Het vak naaien is altijd een passie gebleven. Ik naaide kleding voor mijzelf, voor anderen, de bruidsjurken van mijn dochters en natuurlijk poppenjurkjes, maar nu netjes afgewerkt met ronde mouwgaten.”

De schoolervaring, de straffen, de knooplessen, de griesmeelpudding en de docenten, alles heeft bijgedragen aan het vakmanschap dat haar hele leven heeft gekenmerkt. “Die poppenjurkjes van vroeger waren mijn eerste stappen, en nu kijk ik er met trots op terug. Het is mooi om te zien hoe een kinderlijke nieuwsgierigheid kan uitgroeien tot een leven vol creativiteit en werkplezier.” Voor haar staat vast: de Christelijke Nijverheidsschool heeft een blijvende indruk achtergelaten en legde de basis voor een carrière die haar altijd zou verbinden met textiel, mode en vakmanschap.

Dit bericht is ook gedeeld via ons WhatsApp-kanaal van gemeente Alphen aan den Rijn. Ook razendsnel het laatste nieuws in je app? Volg het Rodi-kanaal nu (anoniem) via deze link.