Contactclown Carla uit Woubrugge stopt na 10 jaar en schrijft boek over bijzondere periode: ‘In je werk voel je aan wat nodig is’

Door Jordi Smit

Met Cliniclowns weten we vrijwel allemaal wat we bedoelen, maar met contactclowns is dat een ander verhaal, zo ervaarde Carla. “Er zitten echt grote verschillen in. Een gewone clown is bedoeld voor vermaak en entertainment. Een contactclown gaat echter bij mensen op bezoek en voelt aan wat zij nodig hebben. Soms was mijn aanwezigheid genoeg. Dan zaten we een tijdje hand in hand naast elkaar. Andere keren werd het hilarisch en moesten we met elkaar hard lachen. Het belangrijkste was dat ik mensen met respect behandelde. Ik kwam namelijk bij iemand op bezoek en dan moet je je aanpassen.”

Voor het eerst contactclown

Jaren geleden werd het zaadje van contactclown voor het eerst geplant. Ze was nog jong en werkte in een verpleeghuis als manusje van alles. Iets verderop zag ze een contactclown aan het werk. “Ik zag de chemie en dacht: dit is wat ik wil. Sindsdien ben ik er veel over gaan lezen. Tussendoor werd ik echter moeder en had ik het druk met andere dingen. Ruim tien jaar geleden besloot ik de opleiding te volgen en voor mijn droom te gaan.” Ze had al snel door dat het beroep bij haar paste. “Iedereen vond het logisch dat ik dit ging doen. De opleiding hielp zeker, maar het moet ook echt in je zitten. Elke keer moet je je heel kwetsbaar opstellen.”

Het zijn van contactclown is intensief. “Regel 1 is dat je uit je hoofd moet en op je gevoel moet vertrouwen. Daarnaast moet je de persoon waar je op bezoek gaat ruimte geven. Ik verwachtte niets van hem of haar en anticipeerde. Hoe ik wist wat ik moest doen? Geen idee, ik voelde het aan. Het mooiste vond ik als er bij de ander ontspanning ontstond. Echt geweldig! De familie zag je genieten.”

Dag met Ans

Een van haar mooiste herinneringen is met Ans die in Nieuwkoop woonde. “Het was een vrouw die dementie had. Haar grote wens was om ooit contactclown te zijn. In overleg met de welzijnsmedewerkster is deze wens in vervulling gegaan. Ans vond het spannend en om haar er doorheen te helpen zei ik haar: ‘Wat geweldig dat je me vandaag wilt helpen.’ We hebben hetzelfde pak aangetrokken en allebei onze neus opgezet. Haar man was erbij en het was een geweldige dag.”

Veel contactclowns doen het werk met z’n tweeën, maar Carla koos anders. Het zorgde voor meer rust voor de mensen. Tegelijkertijd maakte dit het werk zwaarder. “Soms was dat echt wel pittig. Ik heb moeten leren om niet alles helemaal binnen te laten komen, want anders neem je het werk mee naar huis. Tegelijkertijd is het enorm bijzonder om zo dichtbij te mogen komen.”

Moment om te stoppen

Na tien jaar houdt ze ermee op. Een geweldig moment, stelt Carla. “Het is toch prachtig om op je hoogtepunt te stoppen. En het boek kwam precies op het juiste moment. Ik wil mensen met het boek inspireren. Kijk namelijk wat nog wél kan. In het boek staan verschillende praktijkvoorbeelden met tips. Welk contact kan je maken als woorden niet meer mogelijk zijn? Sommige mensen denken dat het niet meer kan. Maar als jij de hand van je vader pakt en met zijn ademhaling meegaat, moet je eens zien wat er ontstaat. Niet zoals vroeger helaas, maar het hart wordt uiteindelijk niet dement.”

André van Duin is haar grote inspirator. Toen ze begon, keek ze veel fragmenten van hem terug. “Ik keek hoe hij contact maakte met de zaal, zijn mimiek was zo inspirerend. Hij mocht dat best weten. Daarom heb ik hem een brief geschreven. Korte tijd later kreeg ik een lieve brief terug, met een foto met tekst. Hij gaf me toestemming om dat in m’n boek te zetten, mits hij een exemplaar zou ontvangen. Dat heb ik natuurlijk gelijk gedaan.” Spijt heeft ze niet om te stoppen. “Zo afscheid nemen is het grootste compliment.” Boek bestellen? Stuur een mailtje naar info@contactclowntoet.nl.