AMSTERDAM - Het hele jaar duimen dat het op z’n minst een beetje zonnig is op de dag van het grote feest voor 750 jaar Amsterdam, heeft gewerkt. Het was waanzinnig zonnig, wat natuurlijk ook de nodige uitdagingen met zich meebracht. Zeker als de locatie het asfalt van de A10 is. Maar een meer Amsterdamse plek met wat ruimte en waar je anders nooit kunt rondlopen kun je je haast niet voorstellen.
Door Shirley Brandeis
Maar warm was het wel. En druk. En gezellig. Vanaf de S104, bij de Kolenkitkerk, schuifelde het goed door toen de hekken eenmaal om 11.20 uur opengingen, iets later dan gepland. Slenterend langs het aanbod van dans, muziek, snacks en creativiteit, kon je voor 14 uur de andere oprit van Nieuw-West (de S106 bij Osdorp) aantikken. Tussen deze twee in- en uitgangen was het in Zone West een walhalla voor de echte festivalganger. Met veel unieke momenten, zoals de felbegeerde selfie op de snelweg, een fotomoment op een voetstuk – waan je een standbeeld! – en een rit met de bakfiets-taxi. Met momenten van bezinning ook, zoals een wenskaart maken op een typemachine, een groepsdans om de stress los te laten en het schrijven van een ode aan vrouw (een project van het Amsterdam Museum) in je eigen Mokums Vriendinnenboekje. Of gewoon uit je dak gaan, al salsa dansend (zeiden we al: op de snelweg!) of meewandelend met de optocht van muzikale praalwagens. Enorm pluspunt: beviel de muziek niet, wandelde je gewoon verder naar iets rustigers of stevigers.
Oliecrisis
Uit Osdorp kwam Ewart Tamminga naar de snelweg voor de Run op de Ring. Vanwege de verwachte hitte was de afstand van 7,5 kilometer gehalveerd. De Osdorpse hardloper besloot te gaan wandelen. “Het was het heetste moment van de dag en het ging me vooral om het meedoen. Hier, op de snelweg. Dat gaf wel een kick!” Verderop in Osdorp, buiten de ring, vonden bewoners die geen behoefte hadden aan het feestje het al leuk om even op de oprit rond te wandelen. Martje Postma herinnert zich een van de autovrije zondagen van 1973, toen de oliecrisis de snelwegen ook leeg maakte. “Aan de hand van mijn vader ging ik op mijn rolschaatsen de weg op.” In Sloten besloten buren tot een vrolijk straatfeest om de stad, die hun gemeente ruim een eeuw geleden opslokte, een prettige verjaardag te wensen. Petje af Op zo’n dag ga je bepaalde dingen ook meer waarderen. De viaducten waren nog nooit zo’n uitkomst om even te schuilen voor de zon en de geluidswallen met foto’s van Amsterdam – waar je normaal te snel aan voorbijraast – bleken ook een van de ultieme plekken voor de leukste foto.
Wat je er ook van vond (het gemopper ging vooral over een tekort aan waterpunten en de prijs van een flesje Bar-le-Duc voor € 4,50), met dit evenement heeft Amsterdam wel het meest unieke laten zien deze dag. “Dit is once in a lifetime!” hoorden we in goed Amsterdams zeggen. Wij nemen ons petje af voor de organisatie. En zetten ‘m snel weer op vanwege de zon.
Samen met zijn dochter Maxine liep Ewart de run, maar 100 kilometer per uur was iets te hoog gegrepen. (Foto: via Ewart Tamminga)
Meer nieuws uit Amsterdam Nieuw-West?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie