From New West with Love: stadsdeelchauvinisme viert hoogtij in Amsterdam-Zuid

Shirley Brandeis

De Westerpost spotte ze! Mensen die niet uit Nieuw-West kwamen, maar uit Oost, en gewoon eens wilden horen en zien wat ons deel van de stad te bieden heeft. De twee dames waren onder de indruk, net als de honderden bewoners en professionals uit Nieuw-West die besloten voor hun muzikale buurtgenoten buiten de stadsdeelgrenzen te vertoeven. Karsu, Lara, Emine, Joy en al die anderen werden begeleid door net zo lokaal talent: het Amsterdams Andalusisch Orkest en het Oorkaan Ensemble. En zo werd From New West with Love een feestje waar zelfs de Westerpost eens de andere kant voor opreed.

Pasen, Pesach en Iftars 

Nog niet eerder bemerkten we zoveel stadsdeelchauvinisme. Handjes gingen de lucht in en massaal klonk gejuich elke keer dat presentatoren Howard Komproe (ook uit Nieuw-West) en Soumia Abalhaya (werkzaam in Nieuw-West) stadsdeel Nieuw-West noemden. Doodstil was het bij de rustiger nummers. Zoals ‘Tijd voor de aarde’ van Lara Bakker, die een geruststellend lied voor het publiek zong - en voor haar opa die weer jong wordt als hij haar dit hoort zingen. “Wees niet bang mijn lief. Tijd om te slapen, rust je ogen lief.  Na haar blikte rapper Dio met het nummer ‘De Vlugtlaan’ terug op zijn jeugd. Over de lieve jongen die hij was, in een vieze wijk waar hij altijd moest oppassen, maar waar de bewoners wel Pasen, Pesach en Iftars met elkaar vierden. Het waren de jaren negentig en de eerste jaren van deze eeuw.” Geen mobiele telefoons, nee je ging gewoon checken of ze waren bij pleintje. Stonden ze niet daar, waren ze vast wel bij Eijpe, 40-45, nog gewerkt daar een tijdje. Opgevoerde brommers, opgefokte jongens. Ongevraagd aan alle buurtsletjes opgedrongen. Meisjes die niet zomaar met zich laten sollen. Ik zag het allemaal in Slotermeer en Bos en Lommer. Op de Vlugtlaan.”

Donderdagavond ja ja

Willeke Alberti, de grand dame van muzikaal talent uit Nieuw-West, riskeerde de lange trap naar het podium en kreeg een staande ovatie. Voor haar repertoire, voor haar leeftijd en deze avond ook omdat ze weer even ‘onze Willeke’ was. Opgegroeid aan de rand van de Sloterplas en dochter van beroemde Willy, die een platenzaak op het Osdorpplein had. De gouwe ouwe ‘Zaterdagavond ja ja’ werd door Willeke hier in een donderdagversie gezongen, ouder publiek zwijmelde weg bij ‘Omdat ik zoveel van je hou’ en ‘De glimlach van een kind’, en iedereen ging uit zijn of haar dak toen Karsu (ook uit Osdorp) de trap afkwam om met haar het duet ‘Samen zijn’ te zingen. Nieuw-West was hier even alle dagelijkse beslommeringen vergeten om samen te zijn.

Droom groot

Aan Karsu later die avond de eer om na nog meer geweldig, lokaal talent (van fluitist Floor Polder tot het opzwepende trio Rens, Ja?r en Ome Uncle) af te sluiten. “Droom groot,” sprak ze tot de jongeren in de zaal. “Want hetkan!” Lang geleden droomde zij in tram 3 ooit in het Concertgebouw op te treden. En dat lukte; al eerder dan deze avond, waar de zaal het prachtige‘Birak Beni Böyle’ met haar meezong. Even was het weer het gevoel van rapper Dio: Pasen, Pesach en Iftar. Gewoon samen zijn. Het concert ook/nog eens zien? Op zondagavond 14 december zendt de NTR op NPO2 Extra een compilatie uit.

Presentatoren Howard Komproe en Soumia Abalhaya. (Foto: Teemu Kekkonen)