Zien op het Glazen Huis op Plein ’40-’45: expositie over de ruimte die we delen

De straathoeken, parken, skateparken, binnentuinen, groene gebieden, pleinen, stations… Van alle kanten wordt in de expositie naar ons stadsdeel gekeken. In hun werk laten de makers de betekenis en het belang van de openbare ruimte zien. Dat doen ze in verschillende vormen: van fotografie, tekst en muziek tot video en collage. Hiermee delen ze een persoonlijk verhaal, van zichzelf of van een ander, wat verschillende perspectieven oplevert, die elkaar aanvullen, bevragen of juist versterken.

Omhoog kijken

De openbare ruimte is een deel van de stad die we delen en samen vormgeven. Het zijn plekken waar we in principe allemaal thuishoren. Waar onverwachte ontmoetingen kunnen plaatsvinden, waardoor we soms meer te weten komen over een ander. En daardoor vaak ook over onszelf. Dit kun je bijvoorbeeld terugzien in het werk van Khalil Khoury, die een fotoserie en muziekstuk maakte over balkons. Hij schrijft hierover: “Balkons vervagen de grens tussen privé en publiek. Open genoeg om gezien te worden, maar toch persoonlijk genoeg om geheimen te bewaren, vertelt elk balkon een ander verhaal – gedeeld op kleine podia waar het alledaagse leven zich in stilte afspeelt voor iedereen die omhoog kijkt.” Of in de tekst van Warda El-Kaddouri, die een nieuw gevoel van thuis ervaart na haar verhuizing van Vlaanderen naar Nieuw-West. “In Nieuw-West verdween de spanning. Hier kon ik opgaan in anonimiteit. Hier kon ik zijn zonder uitleg. Hier voel ik me veilig.”

Ook van hen

Ondanks deze waardevolle functie staat de publieke ruimte ook onder druk. Ontmoetingsplekken verdwijnen of raken steeds meer gecommercialiseerd, groene gebieden dreigen volgebouwd te worden. Zoals Lia één van de geportretteerden in de fotoserie van William Lounsbury verzucht: “Kort door de bocht: groot geld verdienen gaat voor natuur, biodiversiteit en gezondheid.” De plekken die blijven, krijgen extra waarde — zo laat Ruben Tevreden zien in zijn ode aan skateparken. “Skateparken zijn méér dan sportvoorzieningen. Ze zijn plekken waar jongeren leren dat de stad óók van hen is, waar verschillen samenvallen in gedeeld eigenaarschap van de stad.”

Ode en oproep

De stad blijft in beweging. Ook de publieke ruimte verandert. Deze expositie is zowel een ode aan de publieke ruimte als een oproep: om samen onze pleinen (skate)parken en groene gebieden te beschermen en te zorgen dat deze voor iedereen toegankelijk zijn en blijven. Omdat dit de plekken zijn waar we samen leven. De tentoonstelling ‘Hier kan ik ademhalen’ is tot en met zondag 21 juni gratis te zien op de ramen van het Glazen Huis en het Tuinstadhuis op Plein ’40-’45. De opening is op donderdag 2 april van 17:00 tot 19:00 uur. Wees welkom! Er is muziek van het carillon, een korte filmscreening en je kunt - met een hapje en een drankje - de tentoonstelling bekijken. De makers die exposeren zijn: Warda El-Kaddouri, Rufus de Vries William Lounsbury, Khalil Khoury, Karima Aissaoui, Boris Bezemer, Ruben Tevreden, Sander Troost en Aike Jansen. Deze expositie is mede mogelijk gemaakt door Amsterdam 750 en Gemeente Amsterdam.