Ook in Tuttifruttidorp zijn tal van juweeltjes te vinden

Er is sprake geweest van een heuse primeur tijdens de achterliggende kerstdagen. Greetje de Jong - zelf woonachtig in Oostzanerwerf - vertelt dat zij blij is dat er ‘eindelijk iets is gedaan voor de ouderen in de wijk.’

Voor de eerste keer is er in december 2022 een kerstdiner voor bijna 60 ouderen gehouden. Het blijft dat er volgens de betrokkenen helemaal niets georganiseerd wordt voor de doelgroep. Er is ook geen locatie om iets dergelijks op te tuigen. Mevrouw De Jong - zelf actief in de kerk - prijst het initiatief dat afkomstig is van de wijkagent Wilja Hagen.

Samen met actieve bewoners in samenwerking met maatschappelijke organisaties, woningbouwverenigingen, de kerken en het Aubadekoor is een mooie verbinding ontstaan. ‘Er zijn op die bewuste dag heel veel contacten gelegd. Het kan en moet eigenlijk het begin zijn van iets heel moois.’  

Nog nooit bij Chinees geweest 

De bijeenkomst werd gehouden in restaurant Far East, de Chinees op het Ananasplein. In het dorp zelf zijn als geschreven verder geen gepaste gelegenheden voor dit soort bijeenkomsten. ‘In Tuindorp Oostzaan heb je de Evenaar en het Zonnehuis, maar dat is voor de dorpers echt te ver weg. Hoe mooi is het om te merken dat de oudste deelnemer (98 jaar) bijna naast de Chinees woont er er nog nooit eerder was geweest?’

Mevrouw De Jong kijkt samen met de drijvende krachten achter kerstdiner tevreden terug. ‘Het was toch een hele organisatie. Want het moest allemaal gratis en dan moet je flink wat werk verzetten. Gelukkig wisten tal van maatschappelijke organisaties elkaar te vinden en te versterken. Er zijn echt tal van juweeltjes in Tuttifruttidorp. Dit leert ons dat we moeten kijken naar onze buren. Het heeft de ogen geopend. De mensen groeten elkaar weer op straat, de sfeer is heel anders en dat is precies de bedoeling geweest. Een mooie verbinding voor de buurt, die volgend jaar hopelijk wordt voortgezet’ besluit een positief gestemde Greetje de Jong. ‘Het kan toch niet zo zijn dat er in heel Tuttifruttidorp niets georganiseerd wordt? Er is bewezen dat er behoefte aan bestaat.’

Eerste aanspreekpunt

In dit gehele proces was er een belangrijke taak weggelegd voor de politie in Noord. In dit geval Wilja Hagen die al sedert november 2019 actief is in de wijk Terrasdorp. ‘Een wijkagent is er voor de bewoners als een eerste aanspreekpunt als het gaat om openbare orde en criminaliteit in de wijk’ legt zij de achtergrond van haar werk uit. Daarnaast onderhoud ik contact met partners zoals de gemeente, welzijnsorganisaties, winkeliers en buurt - en bewonersorganisaties.  Veiligheid is iets waar we met z’n allen verantwoordelijk voor zijn.’

Stilte in de buurt

Net als in andere wijken in de stad is de wijkagent de centrale spil van de wijk. ‘Eigenlijk ben je bij alles betrokken’ concludeert Hagen met een glimlach. 

‘Wat ons opviel was dat er zo weinig onderling contact was’ begint zij haar enthousiaste verhaal. De stilte in de buurt maakte dat het op een vergeten buurt ging lijken. ‘We zijn met een aantal mensen aan tafel gegaan en hebben ons afgevraagd hoe we de wijk weer op de kaart konden krijgen. In feite wilden we de oude sfeer van vroeger weer boven zien te krijgen.’

Lichtpuntje nodig

Richting de kerstdagen wordt er op sociaal gebied veel gevraagd van de politie. ‘Wij zijn 24 uur per dag aanwezig en aan de slag. Veel hulpverleners zijn die dagen niet bereikbaar en genieten van hun welverdiende rust. Voor de bewoners is er dan weinig om op terug te vallen. En dat terwijl iedereen in die dagen juist een lichtpuntje kan gebruiken, iets om naar uit te kijken. Een kerstfeest!’

De wijkagent had meteen wilde plannen met een grote tent etc. ‘Daar moet je vergunningen voor hebben en die kosten geld. Dus moesten we het anders opzetten. Samen met de buurtbewoners Charlotte, Bronja, Bob en Annemiek werd contact gezocht met o.a. de gemeente Amsterdam en de kerken, met de vijf in de wijk actieve woningbouwverenigingen en iedereen die iets aandroeg. Daar is uiteindelijk het kerstmaal in de Chinees uit voortgekomen.’

Wachten op de bus

‘En ook daar was heel veel voor te regelen. Want de bewoners - veelal op leeftijd - moesten naar de locatie gebracht worden. Dat hebben wij als politie gedaan. Wat een ervaring was dat. Mensen van 90 en ouder die al klaar stonden op de stoep zagen ons voorbij rijden en dachten vergeten te worden. Dat heeft nog wat telefoontjes gekost, maar uiteindelijk heeft iedereen er bijzonder van genoten. De buurtbewoners nodigden hun buren uit. Zij weten precies wie een steuntje in de rug nodig heeft.  En wij als politie konden daar mooi op aansluiten met onze kennis van de buurt en haar bewoners.

Er konden na opbeurende woorden van diverse gastsprekers als Theodoor (Hoop voor Noord), Esther Lagendijk (Stadsdeelbestuur) en een smaakvol maal, uiteindelijk zelfs nog 25 goodie bags worden uitgedeeld in de wijk. ‘Die werden in grote dank aanvaard.’

Steentje bij dragen

Alle betrokkenen hebben veel geleerd van dit evenement. ‘Hoe mooi is het dat mensen elkaar nu herkennen op straat. Ze gaan nog niet meteen bij elkaar op de koffie, maar er is weer binding. We hebben nu een mooie blauwdruk hoe verder te gaan. Het is natuurlijk geen taakstelling voor de politie, maar wel fijn om een steentje bij te dragen en ons op een andere manier te laten zien. Samen met de buurtbewoners Charlotte, Bronja, Bob en Annemiek hebben we ons voorgenomen dit jaar zeker weer zoiets op te tuigen. Het moet uitgroeien tot een mooie traditie.’