Uit de platenkast van… Ed Bausch: ‘Voor mij was het toen de omslag in mijn bestaan’

Verbobt door Blonde on Blonde

“Graag de eerste zes lp’s van Bob Dylan”, zei ik eind 1966 tegen de man in de platenzaak. “Dat kun jij niet betalen”, zei hij. “Dat kan ik wel”, zei ik en toonde hem het geld. Ik was 14 jaar en had net de lezers van ‘Havenloods’, de toenmalige huis-aan-huis-krant in mijn geboortestad Vlaardingen, als bezorger een gelukkig nieuwjaar gewenst. Het was ongelooflijk koud, ik dus heel zielig. Ik kwam thuis met alle zakken uitpuilend van de guldens. Een paar dagen eerder had ik op de televisie een filmpje gezien van een man die borden met teksten stond weg te gooien. Het bleek Bob Dylan te zijn, ik kende hem nog niet. Bleek al zes elpees te hebben gemaakt! “Er is ook net een zevende lp uit, een dubbelaar”, zei de platenman. “Doe er maar bij”, zei ik.

Blonde on Blonde. Tot op de dag van vandaag besef ik: Bob loopt altijd met me mee, waar ook. By far de grootste van allemaal, de op het oog humeurige solist. Zijn wóórden, al zijn stémmen, de melodiéën, zijn záng: zo’n verpletterend kunstenaarschap. Hoe hij de woorden overlopend van passie over de melodieën spreidt.

Blonde on Blonde was voor Bob een afsluiting van een episode. Hij is bezig met episode 34...

Voor mij was het toen de omslag in mijn bestaan. Totaal verbobt tot op de dag van vandaag.

Ed Bausch