Walter (85) liep zijn record, en nog een flinke verbetering ook: ‘Van ‘Yes you can’ naar ‘Yes I did’’

Door Ed Bausch

Walter van Gelderen had het Nederlands record verbeterd, de tien kilometer in zijn leeftijdscategorie. Van 1 uur en 3 minuten naar ruim 59 minuten, eerder een verpulvering dan een verbetering. Op zijn vijfentachtigste dus eindelijk recordhouder. “Ja, en nu wil ik het wellicht ook proberen op de baan, tijdens het Nederlands Kampioenschap 10 kilometer op de baan, in het Fanny Blankers-Koen Stadion in Hengelo, eind juli. Maar de door de Koninklijke Nederlandse Atletiek Unie aangescherpte limieten zijn niet erg realistisch. Daar ga ik de Unie op aanspreken. Want anders ben ik de enige die zich daar inschrijft. Ik wil concurrenten! Op een uur hardlopen gaat het uiteindelijk toch om seconden.”

Lees ook

85-jarige Walter van Gelderen loopt nationaal record bij Groet uit Schoorl Run

Een paar dagen na zijn prestatie voelt hij zijn lichaam nog wel. De tien kilometer tijdens de Groet Uit Schoorl Run was een feest en echt enorm geforceerd had hij zich toch niet. “Misschien was het de spanning van te voren en tijdens de wedstrijd. Onderweg gaf mijn horloge al steeds aan dat ik echt onder het record van 1 uur en 3 minuten kon komen, in de categorie 85+. Maar je moet het wel doen.” En hij deed het. En nu stelt hij mij de vraag: ‘Wanneer moet je nou echt een punt achter je carrière zetten?” We zitten in restaurant IJgenweis in de Schoorlse Duinen, waar ik mijn belofte nakom: trakteren als het is gelukt met de recorpoging.

“Wanneer is het dan genoeg”?

Walter deed vroeger al aan atletiek, met de middelen van toen. Doorzettingsvermogen. Dat had hij soms verder in zijn leven ook nodig. Hij ging pas hardlopen op latere leeftijd. Was het om een sluimerend drankprobleem onder de knie te krijgen, daar een andere discipline tegenover te stellen? “Of is het gewoon mijn onverzadigbare karakterstructuur? Wil ik die roes van presteren gewoon steeds beleven? En wanneer is het dan genoeg?” Zijn veel jongere partner vindt het al een tijdje mooi geweest. Walter was onder meer cursusleider bij de Volkshogeschool Bergen en gaf bij hogeschool In Holland intervisie aan praktijkondersteuners in de zorg. Daarnaast was hij ook tien jaar vrijwilliger en ervaringsdeskundige bij GGZ-Noord-Holland-Noord. Het hardlopen is daarna, met al die wedstrijden, wel iets groots geworden. En daarom wil ik eigenlijk nog blijven doorgaan.”

Vals plat

Hij zag het levenslicht in Haarlem, 1940. Als vierjarig jongetje zag hij wat zijn vader overkwam, weggehaald. “In een kruiwagen werd hij na de oorlog thuis afgeleverd.” Walter wou altijd iets presteren, laten zien dat hij iets kon. In de militaire diens de granaat zo ver mogelijk werpen. Met de atletiek ruim zes meter verspringen, best ver met de techniek van toen. En er waren zo veel andere momenten, waarop Walter dacht: “Je kunt veel meer dan je denkt. En dat moet ik ook anderen laten zien, niet alleen aan mezelf. Zou dat het zijn waarom ik wil blijven hardlopen?”

Lees ook

85-jarige Walter van Gelderen jaagt op nationaal record bij Groet uit Schoorl Run

Herfstgoud

Best moeilijk vond hij afgelopen zondag de hectiek bij de start, het gedrang. “Ik was wel bang om omver geduwd te worden. Maar goed, na een kilometer werd het rustiger en kon ik me goed op mezelf concentreren en af en toe een vals plat in het parcours bedwingen.” En dat zegt de man die ook het verlangen naar innerlijke rust verwoordt. “Jeetje, nachtenlang lag ik wakker over de Groet uit Schoorl Run, dat was niet echt innerlijke rust. Een leven lang op zoek naar de balans. Misschien ligt Walter’s ‘finish’ dan toch pas in juli in het stadion in Hengelo. Walter noemt de documentaire ‘Herbstgold’ (2010) als een inspiratiebron. Daarin gaat het over de deelname van vijf Europese atleten van 82 tot 100 jaar aan de wereldkampioenschappen in het Finse Lathi, de ‘Olympus van de bejaardensport’. ‘Een film over de liefde voor de sport als metafoor voor de liefde voor het leven’, schreef een recensent. “En dat beaam ik volledig”, zegt Walter van Gelderen, met een brede glimlach.