De waterwolf knabbelde aan de fundamenten

Door: Ed Bausch

EGMOND AAN ZEE - De grote golf van de stormvloed in 1717 knabbelde aan de fundamenten van de Tooren van de kerk. Het zou nog wel te doen zijn, dacht men toen. Maar ruim twintig jaar later kwam er een nog hogere vloed. Het moet een onvoorstelbaar gezicht zijn geweest hoe de ‘waterwolf’ de toren van 40 meter hoog, met de kerk en de woningen erachter verzwolg. Een vervaarlijke waterwolf siert het affiche dat de tentoonstelling ‘Duizend jaar strijd tegen het wassende water’ aanprijst. Museum Egmond begint er het nieuwe seizoen mee. Bestuurslid Gerjan Zwaan vroeg ‘Gejut’ om een maquette te maken van Egmond. Het geeft een grandioos beeld en de informatiepanelen vertellen aangrijpend het verhaal van Egmond aan Zee. En er is daar nog veel meer te zien.

Museum Egmond toont de strijd met het water

Het begon eerst alleen nog in het kerkje, daar in de Zuiderstraat. De naastgelegen schuur kwam erbij, voor een oude schuit. Een aanbouw volgde voor wisseltentoonstellingen. En nu wordt er voorzichtig gedacht aan ‘iets aan de achterkant’, misschien in de grond van het duin. Zo is het verhaal van het groeiende Museum Egmond. Daar kun je gerust heen voor een paar fijn uurtjes. Het museum is weer open voor een lange zomerperiode. Er zijn prachtige aanwinsten te zien uit de Egmondse School, maar vooral trekt nu de zee alle aandacht. Op het affiche prijkt een serieuze waterwolf, die de klauwen uitsteekt naar de zeerand van het dorp. Want wat nu iedere dag een vrolijk en stabiel feest is, de boulevard en het vuurtorenduin, is wel zwaarbevochten op de golven.

De ‘slag’ naar zee

Denk je het moment in dat de zee toesloeg. Op nieuwe duinen die, ondanks de zeespiegelstijging waren ontstaan. Denk je in, 12.000 jaar geleden was de Noordzee een laaggelegen poolwoestijn, waar grote dieren liepen. Alles leek goed, een paar eeuwen geleden. Een fiere kerk met een toren, die ook het baken was voor de scheepvaart, op hun route van Amsterdam naar Den Helder, stond helemaal aan de westkant van het dorp. Met de huizen erachter als in een ‘slag’. Een soort lintbebouwing op de geforceerde weg naar zee, met dwars daarop nauwe straatjes met huizen voor de vissers. Een zo’n huisje is indrukwekkend nagebouwd in het museum, door Nathalie Wijker.

Kurhaus

Een andere ‘Wijker’, een echte Derpse familienaam, richtte voor het komende seizoen een vitrine in met het verhaal van het roemruchte Egmonder Kurhaus. Een prachtig gebouw, dat maar korte tijd kon bestaan, dat ten onder ging aan een vroeg faillissement.

Verhalen

Museumbestuurslid Gerard Wijker verzamelde beelden en teksten en je denkt: ‘O, mocht zo’n gebouw nog de boulevard sieren…’ In de zaal met de maquette van het toenmalige Egmond aan Zee is ook een film te zien. Op andere plekken in het museum zijn er ook schermen met korte filmpjes. Voor kinderen zijn er kwisjes te doen. De rijk gedocumenteerde museumbode ligt er voor iedereen, met de verhalen voor deze zomer. Dagelijks open van 14.00 tot 17.00 uur, Zuiderstraat 7. Kijk ook op museumvanegmond.nl.