An en Wim Thomassen, actief duo tot de laatste snik

Het echtpaar ligt naast elkaar in een urn aan de gemeentebegraafplaats in Schoorl niet ver van mijn schrijfster Hanny Alders (1946-2010). An Lind werd op 6 mei 1912 geboren in Alkmaar en overleed als An Thomassen-Lind op 89-jarige leeftijd op 11 februari 2002 thuis in Schoorl. Ze was actief in het vormings- en bestuurswerk, onder andere in de vrouwenbond van de PvdA Bergen, een echte partijprominent.

De democratisch socialiste was tot de laatste jaren van haar leven politiek actief en vaak samen met Wim. Ik zocht het echtpaar op in hun woning aan het Jan van Scorelpark in Schoorl. Klaas Tammes, oud-burgemeester van Buren, is met een biografie bezig over Wim. ‘Maar ook over An’, want hij zei daarover: ‘An intrigeerde me. In tegenstelling tot hem was ze een stuk radicaler. Zo zorgde An voor de eerste abortuskliniek van Rotterdam.’ Haar broer Arend Lind was in Alkmaar actief in de gemeenteraad.

Oosterlanderschool

Wim Thomassen (Amsterdam, 3 oktober 1909 – Bergen, 16 juni 2001) stierf 25 jaar geleden op 16 juni in verpleegtehuis Molenwijk in Bergen. Hij was een milde bestuurder, maar daarvoor ook onderwijzer op de Oosterlanderschool in Wieringen. Gerard Laernoes, die later hoofd van de school werd dat de leerlingen die in het MUZ-park woonden op blote voeten naar school kwamen (MUZ is de afkorting van Maatschappij Uitvoering Zuiderzeewerken) vertelde me 9 mei bij een lunch van de herdenking van 100 jaar Zuiderzeewerken in de museumboerderij van Jan Lont: ‘Wim Thomassen vond het begrijpelijk dat ze blootsvoets naar school kwamen.

Ze waren dat thuis gewend, ze leefden zo in plaggenhutten. Het was armoe troef. Er was nauwelijks geld voor eten. Bloed, zweet en tranen. Er werd lesgegeven op diverse locaties, zoals in de kerk, het cathechisatie-lokaaltje en het plaatselijke café.’ In de tachtiger jaren kwam er ook een speellokaal i.v.m. de vorming van een basisschool. Bij die gelegenheid gaf Wim Thomassen een les, waarbij enkele oud-leerlingen aanwezig waren.

Parlementaire loopbaan

Toen was Wims parlementaire loopbaan al achter de rug. Wim was gevormd door zijn vader Cornelis Thomassen die voor de SDAP 25 jaar in de Provinciale Staten van Noord-Holland zat (Wim was het vier jaar voor de PvdA). Hij was gevormd door de socialistische jeugdbeweging AJC en na de bevrijding militair commissaris in de rang van majoor bij het militair gezag in Zaandam. Na twee jaar Kamerlidmaatschap van 1946-1948 werd hij burgemeester van Zaandam van 1948-1958.

Daarna werd hij tot 1965 burgemeester van Enschede, en na tien jaar Eerste Kamerlid te zijn geweest van 1961-1971 werd hij van 1965-1974 burgemeester van Rotterdam. Hij was de voorganger van André van der Louw. Na zijn pensionering bleef hij met zijn vrouw An actief in de partij. Zijn ontvangst van de Japanse keizer Hirohito in 1971 stuitte op veel verzet. Wim Kan reageerde erop met het lied Er leven haast geen mensen meer, verwijzend naar zijn ervaringen aan de Birma-spoorweg.