Bergense iconen Simeon en Adriaan kunnen elkaar weer in de ogen kijken: ‘Het beeld is een aanwinst voor het dorp’

Door Ed Bausch

De bunker is nu het welbekende schrijvershuisje, waar schrijvers een tijdje kunnen werken. De bunker is er ook nog, te bereiken via een paadje vanaf de Groenweg, net over de brug die de Meerweg verbindt met de Groeneweg.. Het is wonderbaarlijk: de twee grote en bepalende Bergense kunstenaars van ooit kunnen elkaar weer zien.

Schitterend beeld van Simeon ten Holt onthuld

Iedereen kent het beeldje van Adriaan Roland Holst op een sokkel net buiten het muurtje rond de Ruïnekerk. Toenmalig prinses Beatrix onthulde daar in 1979 het beeld dat Mari Andriessen van hem maakte, in brons. Zij liet hem kijken naar het parkje naast het Oude Raethuys. En daar, op een schitterend vormgegeven sokkel van architect Dirk Jan Postel, kijkt Simeon nu zijn kant op. Wat is dit schitterend bedacht.

Oud-burgemeester Hetty Hafkamp was een paar jaar bezig om het beeld van Simeon ten Holt voor elkaar te krijgen. Om het op deze plek te krijgen. En dat is haar, met de steun van diverse partijen en mensen op een geweldige manier gelukt. Colette Noël, de weduwe van Ten Holt, die in 2014 overleed, had al gespeeld met de gedachte om kunstenaar Jeroen Henneman te vragen.

“Er moest luchtigheid zitten in een beeld voor Simeon.” Henneman is onder meer bekend van diverse her en der in het land opvallende kunstwerken, die alleen bestaan uit aan elkaar gelaste lijnen.

‘De ogen waren echt een uitdaging’

“Beelden van componisten zijn in Nederland in de openbare ruimte heel zeldzaam. Ten Holt is na Sweelinck, Pijper en Dopper pas de vierde die deze eer te beurt valt”, zei Davo van Peursen van Donemus, de uitgeverij van muziek. “De ogen van Simeon, die waren de grootste klus aan dit werk, dat voor mij natuurlijk ongelooflijk eervol is. Simeon moest naar voren kijken, de wereld in, maar ook naar zijn muziek.”

Vlak na de onthulling vertelde Henneman over het werken aan het beeld. “Ik kwam op het idee van een notenbalk. Simeon kijkend naar de noten. Want zo zal hij toch heel veel van zijn jaren hebben doorgebracht.””

Mijmeren met Canto in je hoofd

Het beeld is nu omhuld door een plexiglazen vitrine, die rust op een sokkel, opgemetseld uit ruwe Belgische klinkers. Aan de sokkel zit een bankje vast, waar je kunt mijmeren. Dirk Jan Postel: In de muziek van Ten Holt ‘verlies’ je je in de tijd. Nou, zo kan dat nu ook hier, naast de grote componist. Je kunt hier in jezelf als het ware een stukje van zijn Canto Ostinato in je laten omgaan.

Het beeld stond al een paar jaar op de kamer van de burgemeester, op de bovenste verdieping van het gemeentehuis van Bergen. Huidig burgemeester Jaap Bond: “Het stond, nog zonder sokkel, voor een raam. Er achter keek je zo naar de lucht. Prachtig, ik mis het. Maar dit is de dag die je wist dat zou komen en zo moet het ook. Het beeld is een ongelooflijke aanwinst voor het dorp. Ten Holt was een groots pionier. Op mijn kamer voelde ik die kracht als ik naar het beeld keek. Het maakte me sterker in mijn besluiten.”

Moge dat iedereen overkomen, daar in het parkje, onder de hoge bomen, omringd door stinzenplanten. En loop dan ook nog maar eens naar het beeld van ‘buurman’ Roland Holst….En dan doemt de vraag op: zou de bunker niet erfgoed moeten worden, een functie moeten krijgen? Zo is het toch ook gegaan met het woonhuis van Roland Holst?