MartineVertelt: ‘Ik vertel dus nogal graag dingen’

Martine vertelt graag – over het leven, over mensen, over dingen die opvallen of juist helemaal niet. Ze schrijft zoals ze praat: vlot, met een vleugje verwondering en vooral niet te serieus. Gewoon over het leven, zoals het is – of eigenlijk, zoals zij het ziet. 

Haar eerste column ‘Ik vertel dus nogal graag dingen’, lees je hieronder:

Ik vertel dus nogal graag dingen

Het is toch wat. Mag ik ineens een column schrijven voor de krant! Een echte krant, met papier en inkt en mensen die dat dus daadwerkelijk lezen bij de koffie. Ik, Martine. Van MartineVertelt – wat geen verrassing is, want ik vertel dus nogal graag dingen. Over het leven. Over mensen. Over rare observaties waar je eigenlijk niets mee hoeft, behalve dan hopelijk denken: Ja, dat heb ik dus ook.

Het begon allemaal toen ik met een vriendin een wijntje dronk, zoals de beste gesprekken beginnen). We het hadden over hoe weinig we luisteren naar wat we zelf echt willen. Waarom doen we niet gewoon wat goed voelt? Waarom denken we overal eerst vijf keer over na? En toen zei ik: “Ik wil stukjes schrijven.” Zij zei: “Dan ga je dat toch doen?” En dat was het moment. MartineVertelt was geboren. Met nul volgers en een hoofd vol inspiratie.

Want ik zit dus vol met observaties. En lichte irritaties. Zoals het feit dat we iedereen tegenwoordig ‘boer’ noemen. De keukenboer. De badkamerboer. Alsof er mensen zijn die ergens in een veld staan te zaaien met kranen en kastdeurtjes. Echt, als iemand dat zegt, zie ik meteen een geploegd weiland voor me. Met wasbakken als gewas. Aanrechtbladen die als jonge sprietjes uit de grond schieten. En ergens in de verte een man in overall die op een trekker zit met een pallet tegels achter zich aan. Terwijl deze ‘keukenboer’ gewoon een showroom heeft langs de snelweg. Geen hooibaal te bekennen.

Een kijkje in het dagelijks leven

En nu mag ik dus schrijven voor de krant. Over dingen die ik zie. Dingen die me opvallen. Of waar ik me – op z’n zachtst gezegd – licht ongemakkelijk bij voel. Verwacht geen wereldpolitiek of diepgravende analyses. Daar heb ik het geduld niet voor. Wel een kijkje in het dagelijks leven. Zoals jij het misschien ook wel beleeft, maar dan hardop.

Dus bij deze: Hallo, ik ben Martine. Ik vertel. Over mensen die bellen in de stiltecoupé. Over kleine dingen die soms veel zeggen. Of juist nergens op slaan, maar waar je hopelijk wél om kunt lachen.

En mocht je nu denken: wie is deze vrouw en waarom lees ik dit eigenlijk? Geen zorgen, dat denk ik zelf ook regelmatig. Maar misschien is dat juist het leuke. Dat we allemaal maar wat doen, onderweg wat mompelen, lachen, struikelen en doorgaan. Niet te zwaar. Niet te serieus. Gewoon het leven, met een knipoog en een flink korreltje zout.

Dus heel graag tot de volgende keer!

Benieuwd naar meer? Op Instagram is Martine te vinden via @MartineVertelt.