Groene Gedachten (12): De naaimachine

Jaren geleden werkte ik als fysiotherapeut in Meerstate en heb daar mevrouw Hes mogen begeleiden bij haar revalidatie. Mevrouw toonde een enorme wilskracht om weer op de been te komen. Zij leek veel op mijn eigen moeder. Vergelijkbare leeftijd, ook boerin geweest, ook de oorlog meegemaakt; blijmoedig, ijverig, een doorzetter en sober.

Een band met het apparaat

Zo’n drieënhalf jaar ben ik inmiddels inzamelpunt voor Vraag en Aanbod Internationaal. Deze vrijwilligers organisatie zamelt onder meer overtollig gereedschap en naaimachines in. Het is mij duidelijk geworden dat de mensen die spullen komen brengen dat doen met verhalen. Verhalen over wat zij met dat gereedschap maakten, hoe zij met die machines gewerkt hebben. Dat heeft een band geschapen, waardoor het niet goed voelt om die spullen zomaar af te danken. Dat er gezocht wordt naar mogelijkheden om deze spullen een vervolgleven te geven. En de band die mensen hebben met de naaimachine is heel speciaal. Dit gaat vaak generaties terug.

Dochter vertelt

“Met de Singer trapnaaimachine heeft mijn moeder heel veel verstelwerk gedaan en voor iedereen boerenwerkpakken, overalls en meer mee gerepareerd. Het was een arme tijd en het werd net zolang gerepareerd totdat de pakken meer op een ‘landkaart’ begonnen te lijken. Dan pas werd het tijd voor een nieuw exemplaar. Ook ik heb er nog mee gewerkt, totdat ik een elektrische naaimachine kreeg. Dat was natuurlijk een hele verbetering, maar de trapnaaimachine was een oersterk en een prachtding, ik zie mijn moeder er nog achter zitten’’, vertelt de dochter van mevrouw Hes. 

Derde leven

De naaimachine is nog niet klaar. Hij gaat na revisie op reis naar Tanzania en gaat daar een medemens zelfredzaam maken.

Lees ook

Groene Gedachten (11): Een groene sfeer

 

Lees ook

Groene Gedachten (10): De opzichter Bomenhub

 

Lees ook

Groene Gedachten (9): Goede voornemens