Groene Gedachten (24): Van Barcelona naar Alkmaar, een reis door een uitdrogend Europa
Onze regenjacks hadden we thuis kunnen laten op onze veertiende lange fietsvakantie. Want in de zes weken dat m’n vrouw Marjolijn en ik vanuit Barcelona kamperend naar huis fietsten, hebben we geen druppel regen gehad.
Een column van de klimaatburgemeesters van Castricum
We hebben vooral droogte gezien en hitte en de ‘hittekoepel’ ervaren tijdens onze fietstocht door Catalonië, Zuid Frankrijk, de Creuse en Noord Frankrijk, België en Nederland. De dorre droogte in Catalonië, Zuid- en Midden Frankrijk heeft ons het meest geïmponeerd. Verwoestijning is zichtbaar gaande. Verkoolde bomen (na bosbrand), ontbladerende bomen (in juni/juli!), droge rivierbeddingen, smeltend asfalt. Niet normaal toch?
In Midden Frankrijk (de Creuse) waren we te gast bij Peter en Judith. De familie bezit al 32 jaar dit perceel. Nog nooit hebben hun twee meertjes drooggestaan. Nu wel. Bosbranden zijn aan de orde van de dag in Spanje, Frankrijk.
‘Er moet eerst wat gebeuren vóórdat er wat gebeurt’
In Barcelona bezochten we behalve de fascinerende de Sagrada Familia van Antoni Gaudi, ook plekken die eer betonen aan ‘onze nr. 14’, Johan Cruijff. Wat er nu klimatologisch gebeurt in Europa is desastreus voor de leefbaarheid, voor flora, fauna. Heftige overstromingen gevolgd door verwoestende branden. ‘Je gaat het pas zien als je het doorhebt’, ook zo’n wijsheid van Cruijff. Hebben onze machtshebbers het nog steeds niet door? Terwijl decennialang bekend is dat verbranden van fossiele brandstoffen de opwarming van de planeet veroorzaakt, wordt met dralen, vertragen en wegkijken gereageerd door onze bestuurders. Lef en leiderschap moet getoond worden in Nederland, in Europa. Doen wat nodig is om de leefbaarheid in Europa te behouden. Da’s logisch.
Meer nieuws uit Castricum?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie