‘Er is niks mooiers dan die sprankeling in hun ogen’: Hein Poel is een begrip in het dorp

Door Rosemarijn Beneker

Als klein jongetje was Hein altijd al bezig met verkleden. ‘’Fantasie is mijn sterkste eigenschap. Ik kan helemaal opgaan in mijn rol.’’

Sinterklaas 

Dit jaar mag Hein zich ook weer gaan opmaken voor zijn grootste rol van het jaar: Sinterklaas van Castricum. Het is de zeventiende intocht die hij als goedheiligman gaat beleven. ‘’Kinderen weten het soms jaren later nog te herinneren. Je maakt echt impact.’’

De sinterklaashistorie gaat voor Hein nog wat jaren meer terug. Hij was zo’n vijfentwintig jaar geleden al piet en reservesinterklaas, mocht de toenmalige sint, Theo van der Himst, verhinderd zijn. Toen Theo in 2008 zijn mijter aan de wilgen hing, werd de staf overgedragen aan Hein.

Droom in vervulling 

Die eerste intocht kan Hein zich nog goed herinneren. ‘’De eerste keer was superspannend. Het kwam steeds dichterbij en ik dacht, dit is mijn wens, mijn droom die in vervulling gaat. Het was echt fantastisch, samen met mijn kameraad Jacob Beentjes naast mij als hoofdpiet’’, memoreert Hein. ‘’Vanaf het toenmalige Clusius College gingen we met een koets met prachtige Friese paarden door het dorp. Het was magisch!’’

Eerste pak

Voor Hein was de rol van Sinterklaas niet onbekend. ‘’Als reservesinterklaas deed ik al huisbezoeken en had mijn eigen pak. In 1981 had ik dat gekocht van mevrouw Weda. Ze verhuurde sint- en pietenpakken en toen ze daarmee stopte, had ze speciaal voor mij een pak apart gehouden. Die wilde ik graag hebben dus snelde ik me naar het postkantoor voor een girocheque en kocht mijn eerste pak die avond nog.’’ De baard heeft Hein altijd als aandenken gehouden aan die tijd. ‘’Tegenwoordig worden de baarden en pruiken op maat gemaakt van echt bizonhaar. Het ziet er bizar echt uit. Zelfs mijn eigen volwassen kinderen herkenden me tijdens de intocht bijna niet meer terug.’’

Slecht weer gooit roet in het eten

Twee jaar geleden zat het Sinterklaascomité met de handen in het haar toen het weer het liet afweten. Toch ging de intocht door, maar met gevolgen voor Heins baard. ‘’De golf was er helemaal uit door het water en ik moest hem laten herstellen bij mijn baardenkapper Mark Aai. Hij is de landelijke kapper voor sinterklaasbaarden. Hij krult ze, wast ze en maakt ze helemaal op maat. Na die regenachtige intocht heb ik besloten een tweede baard aan te schaffen. Het hebben van een reservebaard gaf mij meer rust.’’

‘Ik kijk elke dag het Sinterklaasjournaal’

Niet iedereen is volgens Hein geschikt om Sinterklaas te spelen. ‘’Je kan iemand een pak laten aantrekken en een pruik op laten zetten, maar je moet er zelf wat van maken. Jij bent de hoofdpersoon. Ik kijk ook elke dag het Sinterklaasjournaal, je moet in dat verhaal meegaan.’’

‘Dit is Sinterklaas’

Veel mensen zien Hein als dé Sinterklaas. ‘’Ik heb berichten gekregen van ouders die zeggen ‘dit is toch wel dé echte sint’, dat doet me veel, daar doe ik het voor!’’

Magie

Ook nu brengt Sinterklaas nog regelmatig een bezoek aan huis bij kinderen. Hein: ‘’Ik heb altijd een sieradendoosje mee met de sleutel van het pietenhuis en verschillende ringen erin. Ik vraag de kinderen altijd welke ring zij het mooiste vinden en die draag ik dan tijdens het bezoek. Je laat het bezoek volledig om de kinderen draaien en dat brengt de magie tot leven.’’ De vraag die het vaakst aan de sint gesteld wordt, is ‘hoe oud bent u?’, Hein: ‘’Ik vertel ze dan altijd dat Sinterklaas ook zijn geheimen heeft, maar dat ik het ze in hun oor fluister wanneer ze een jaar of 12 zijn. Wanneer ik diezelfde kinderen dan jaren later tegenkom, fluister ik ze ook echt in hun oor dat ik de hulpsint ben, dat is prachtig.’’

Pancratiuskerk

Het eerste jaar dat Hein de straat op mocht als Sinterklaas, was het regenachtig weer. ‘’Het bestuur zei, we gaan de kerk benaderen voor een feest binnen. In Limmen deden ze dat al. Het kwam rond en tot op heden vieren we het feest nog steeds in de Pancratiuskerk.’’

Met de tijd mee

Om het schoen zetten ook haalbaar en leuk voor de ouders te maken, vertelt Hein ieder jaar weer een creatief verhaal aan de kinderen. ‘’Ik vraag ze om te zingen bij de brievenbus of voordeur, want steeds minder huizen hebben nog een schoorsteen. Ook zeg ik ze dat ze niet teleurgesteld moeten zijn als er niks in hun schoen zit, want Sinterklaas en de pieten hadden een hele drukke dag, waardoor ze niet bij iedereen langs kunnen gaan, maar misschien wel een andere dag langskomen. De ouders kunnen met dat verhaal spelen.’’

Pech

Een aantal weken terug kreeg Hein een huiselijk ongeluk waarbij zijn hand geblesseerd raakte. ‘’Henny Huisman is een vriend van mij en vroeg drie jaar geleden of ik mee wilde spelen als Sinterklaas in het landelijke sinterklaasnummer. Dit jaar kan ik helaas niet meedoen wegens mijn herstel, maar de hele organisatie leeft enorm met me mee. Volgend jaar ben ik er gewoon weer bij. Ik vind het een hele eer dat ze mij ervoor vragen.’’

Alles zelf bedacht

Alle rollen die Hein speelt, geeft hij een volledig eigen invulling. ‘’De Kerstman mag bijvoorbeeld nog wat gekker doen dan Sinterklaas, dat vind ik leuk. Ook met het Spekkie Vangspel en de Piepertje Pletkar maak ik de kinderen helemaal wild. Dat enthousiasme trekt alleen nog maar meer mensen aan. Daar geniet ik van.’’

Toen Hein na zijn ongeval twee markten als Clown Alfredo moest missen kreeg hij meteen berichten van vaste marktlieden en bezoekers: ‘we missen Alfredo’.

Hein is, in al zijn rollen, een begrip in het dorp.