De wanhoop had me flink te pakken, toen ik hoorde van de overval van de US op Venezuela.

Dat overtrof mijn treurnis over alle destructie door vuurwerk in eigen land.

Vuurwerk

Schitterend, knallend, kleurig EN destructief, brandgevaarlijk, dus treurig.

Wanhoop niet, volgend jaar gaat het anders.

Nieuwjaar

Sneeuw, nieuw begin, fijne vooruitzichten EN oorlogen, klimaatrampen, kwetsbaarheid.

Wanhoop niet, hou je focus op wat goed is en blijf actief.

Doe iets wat jij zelf vandaag en morgen kan doen samen met anderen. Kijk vooruit en zie dat verandering kan en dat jouw kleine bijdrage ertoe doet.

Natuurlijk sta ik stil bij afschuwelijk wereldnieuws en verontrustende ontwikkelingen dichter bij huis.

De pijn voelen, rouwen om wat verloren gaat.

Met heel mijn wezen voel ik dat bij de pakken neerzitten geen optie is. Niet wegzinken in onverschilligheid of machteloosheid. Want er is altijd iets wat je kunt doen. Gelukkig zag ik het interview met Jane Goodall. Vóór haar dood opgenomen en ná haar dood uitgezonden. Zij vertelt zo prachtig en waarachtig over haar levenshouding. Een voorbeeld voor ons.

Mijn motto‘s:

Genoeg is genoeg. Delen is vermenigvuldigen. Minder is meer (less is more)

Jane

Grote dingen deed zij. Maar ook kleine dingen telden voor haar mee. Zoals haar gewoonte om een koffiefilterzakje tweemaal te gebruiken.

En genoeg is genoeg.

De zichtbare stroom van omgaan met elkaar (ieder voor zich) en omgaan met de planeet (uitstoten, opgebruiken en afdanken) zal voortduren. Maar geen wanhoop, want in de onderstroom ontwikkelt zich een ongelofelijke hoeveelheid initiatieven, die meer en meer zichtbaar worden. Kijk maar goed.

Also read

Groene Gedachten (18): De Klimaatweken en Top van Onderop

Also read

Groene Gedachten (17): Kinderen hebben de toekomst

Also read

Groene Gedachten (16): Geulen graven