Morris (11) uit Akersloot schittert in populaire Musical 40-45

Door Rosemarijn Beneker

De kop is eraf, met al zes shows achter de rug, groeien het enthousiasme en de energie om nog meer te spelen alleen maar verder bij de jonge Akersloter. ‘’Ik zat eerst op voetbal, maar toen hoorde ik van de Telekids Musicalschool’’, vertelt Morris. ‘’Daar begon het mee’’, zegt zijn moeder Leonie trots. ‘’Alle Telekidsscholen voeren één keer per jaar een musical op in Lelystad, elke klas speelt dan een scène.’’ Bij de musicalschool bleef Morris’ talent niet onopgemerkt. ‘’De juf zei ‘ik denk dat je wel auditie kunt doen voor de Talentacademy’, daarbij repeteren we iedere zaterdagochtend in Diemen voor een show in de zomer.’’ Morris houdt castingoproepen nauwlettend in de gaten en pakt iedere kans die hij kan pakken. ‘’Ik deed eerst auditie voor de grote kinderrol in 40-45, Daan, maar daar werd ik helaas niet voor gekozen. Daarna deed ik nog een keer auditie voor kinderfiguratie en toen werd ik gekozen!’’ Morris logeerde dat weekend bij zijn opa en oma. ‘’Wij waren een weekendje weg, maar wisten dat we dat weekend gebeld zouden worden met de uitslag’’, vertelt Leonie. ‘’Ik had van te voren al een fles kinderchampagne klaargezet, zodat het gevierd kon worden bij goed nieuws.’’ En dat gebeurde. ‘’Ik kon wel vier glazen op!’’, lacht Morris.

Spannend

Maar liefst 1.700 man publiek past er in het theater in Barneveld, maar Morris heeft geen last van plankenkoorts. ‘’Voor de première had ik natuurlijk wel wat spanning, maar eenmaal op het toneel verdween dat ook wel snel. Ik vond het vooral heel cool dat ik nog met Soy Kroon heb mogen spelen, dat is echt mijn idool en voorbeeld. De laatste keer dat hij speelde, was de show uitverkocht. Dat was heel gaaf.’’

Beestachtig gezellig

Achter de schermen heerst volgens Morris een fijne sfeer. ‘’Wat ook leuk is, is dat elke kindercast een eigen dierennaam heeft. Ik hoor bij de Lama’s. De volwassen figuranten zijn ingedeeld in kleurgroepen.’’ De kinderen worden goed begeleid door speciale kinderbegeleiders. Zij sturen de kinderen aan tijdens de voorstelling en helpen ze met snelle verkledingen. Zo’n snelle verkleding heeft Morris drie keer in de show: ‘’Dan heb ik echt maar drie minuten!’’ Hoewel de figuranten geen microfoons dragen, kent Morris alle nummers uit zijn hoofd. ‘’Soms op het toneel, check ik of ik niet in de buurt sta bij iemand met een microfoon, als dat zo is, zing ik zachtjes mee en backstage wat harder. Het is hele mooie muziek.’’

Ontspannende rituelen

De kindercast bruist van de energie voor aanvang, dat is volgens Morris heel gezellig ‘’maar we moeten ook in een focus komen. Ooit begon iemand een soort yogaritueel wat we nu voor de show doen als we even rustig moeten worden. Het is grappig, maar het werkt ook echt!’’

Veiligheid voorop

De musical geeft bezoekers een bijzondere ervaring door de rondrijdende tribunes. Dat brengt tegelijkertijd ook veiligheidsregels met zich mee voor de castleden. ‘’We moesten voor de eerste show een soort toets maken om te controleren of we alle veiligheidsregels kenden. Zo mag je bijvoorbeeld niet op bepaalde plekken staan en als je per ongeluk tegen de tribune aan zou stoten, wordt de hele show stilgelegd en dat wil je natuurlijk niet’’, legt Morris uit.

Werken als kind

In Nederland gelden strikte regels voor het werken als kind. Zo heeft Morris maximaal 24 speeldagen per jaar en moest zijn school een contract ondertekenen waar onder andere in werd afgesproken dat hij een uur later mag beginnen op school na een show op zondag of een doordeweekse avond. Het spelen in zo’n grote productie vergt namelijk ook veel energie van de kinderen. ‘’We lopen wel 5 kilometer per voorstelling, waarbij ik ook moet rennen en dansen’’, licht Morris toe. ‘’Ook moeten de kinderen uiterlijk 23.00 uur weer buiten staan’’, vult Leonie aan, dit alles om het welzijn van de kinderen te bewaken. Soms brengt dat ook teleurstelling met zich mee. ‘’Ik kon bij de première niet bij het slotapplaus zijn, wegens een eerdere stillegging vanwege een technische storing, dat was heel jammer’’, zegt Morris.

Indrukwekkend verhaal

Het verhaal van de musical speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog. Een indrukwekkende periode vindt Morris. ‘’Op school heb ik er al veel over geleerd, maar door de show heb ik bijvoorbeeld ook geleerd wat D-day inhoudt.’’ Sommige scènes maken extra indruk op de jonge acteur. Een van die scènes is een scène waarbij hij wordt doodgeschoten in een trein. ‘’De eerste keer dat ik dat moest doen was heel spannend, maar hoe vaker je het doet, hoe meer het ook went.’’ Leonie: ‘’Hij vertelde er thuis heel luchtig over, maar de eerste keer was het toch gek om te zien.’’ Tijdens de voorstelling kruipt Morris in de rol van Rotterdams, Joods en NSB-kind. Hij legt uit dat hij snel moet schakelen en goed moet nadenken: ‘‘Ik stel mezelf altijd de vraag welk kind ben ik nu en hoe voelt dit kind zich? Zo kun je je goed inleven in de rol.’’

Grote dromen

Morris heeft zeker een toekomst in de musicalwereld voor ogen. ‘’Na de basisschool zou ik graag naar het Bonhoeffer College of het Jac. P. Thijsse College willen, omdat ze daar ook theaterlessen aanbieden. Daarna zou ik het leuk vinden om een theater- of filmopleiding te gaan doen.’’ Tot die tijd houdt hij het internet goed in de gaten en reageert op castingoproepen waar dat kan. Leonie: ‘’Binnenkort is hij in de tv-serie KABAM! te zien.’’ Morris: ‘’Maar niet alleen, toen we daar aankwamen, vroegen ze of mama ook kwam figureren.’’ Leonie: ‘’Dat was niet zo, maar ze konden nog wel iemand gebruiken en toen dacht ik, waarom niet?’’ Morris: ‘’En nu komen we samen op tv!’’