Door Pieter Visscher

Goes, De Wit en Daal hoefden zelfs niet op het appèl te verschijnen. Echteld en zijn staf willen frisse gezichten zien in De Kuip. Ze hebben er alle aanleiding voor. AZ na wedstrijden op een donderdagavond is al zo’n 22 jaar een bijzonder ongelukkige combinatie. De cijfers liegen er niet om. Afgelopen zondag tegen Heerenveen was een uitzondering, maar dat lag vooral aan de Friezen, die geen moment thuisgaven. In negen van de tien gevallen is AZ op zondagen geen schim van de ploeg die drie dagen ervoor nog in actie kwam. Ook dit seizoen weer voorbeelden te over. Terwijl de vraag zich opdringt of AZ er met een volledige A-keus wél in zou zijn geslaagd een remontada af te dwingen tegen de watervlugge en technisch zeer begaafde Oekraïens/Braziliaanse formatie. Wat had AZ met die zogenaamde voorkeurself dan laten zien in Krakau? Vrijwel niets. Het hield vooral tegen, een opleving van een minuut of tien daargelaten. Shakhtar Donetsk heeft een veel beter elftal, een veel sterkere selectie bovendien.

Debutant

Niettemin stond er helemaal niet zo’n beroerd elftal donderdag. We zagen slechts één basisdebutant: Rion Ichihara. De Japanner deed vrijwel alles goed. Hij (met 1, 87 meter net zo lang als Goes) is koppend met afstand de beste centraal achterin. Goes, Penetra en Van Duijl moeten dat kunstje maar eens bij hem afkijken. Ichihara beschikt over een geweldige lange trap, is comfortabel aan de bal en kan ook nog eens ver ingooien. Dat was de enige verrassing gisteravond. Alhoewel, dat er in de Conference League scheidsrechters rondlopen die het amateurniveau aantikken, mag ook opvallend worden genoemd. De Duitse leidsman Sven Jablonski nam de ene na de andere merkwaardige beslissing en was veel te coulant voor de Brazilianen en Oekraïners die grossierden in schwalbes en tijdrekken. Cruciaal was een moment in de vierde minuut. Chávez veroverde keurig de bal en had een behoorlijke vrije doorgang aan de linkerkant van het veld. De drie tegen twee-situatie werd evenwel acuut de nek omgedraaid door Jablonski, die het amateurtoneel van de Braziliaan Vinïcius Tobïas beloonde. De Duitser bleef 90 minuten lang opzichtig schutteren met zijn fluit in de mond. Een rappe 1-0 had voor vuurwerk en Oekraïense twijfel kunnen zorgen aan Alkmaarse kant. Het mocht niet zo zijn.

Even spannend

In de tweede helft aanvallende wissels. Oufkir en Jensen voor Chávez en Maikuma. De twee deden het vrij aardig, terwijl invaller Robbemond de meeste indruk maakte. Het werd niettemin slechts heel even spannend in Alkmaar, nadat AZ een 0-1-achterstand tien minuten voor tijd had weggepoetst en nog twee goals nodig had voor een verlenging. Het publiek ging er achter staan en éven leefde de gedachte dat het toch nog kon. De vrij vlotte 2-2 maakte aan de korte illusie een eind. De 1-2 uit een vrije rap van invaller Jensen was fraai en de 2-1 nog mooier. Een subliem met het hoofd neergelegde bal van debutant Kovács (18) werd prachtig afgerond door Sín. Zo viel er toch nog wel íets te genieten in het AFAS Stadion, waar de Alkmaarders afscheid namen van de Conference League. Een verre van overtuigende campagne, waarin het tweeluik met Sparta Praag er met kop en schouders bovenuit steekt. Zondag kan AZ het seizoen toch nog glans geven, als het NEC weet te verslaan in Rotterdam.