Symfonieorkest Musica droomt weg met Franse impressionisten

Door: Jan van Es

Een Frans programma dus, al is Franck natuurlijk Luikenaar van geboorte. Voor de pauze de impressionisten, een naam waar zowel Debussy als Ravel een hekel aan had. Het orkest opende met de Prélude à l’après-midi d’un faune, misschien wel Debussy’s bekendste orkestwerk. Dirigent Pim Cuijpers gaf zijn spelers alle ruimte om zich van hun meest verfijnde kant te laten horen en dat betaalde zich af in een mooie dromerige uitvoering, met een sprankelende hoofdrol voor de fluit. Het orkest speelde zo ingetogen alsof het zelf onder de indruk was van de nimfen die de faun zo bekoorden in het gedicht dat aan de oorsprong van het stuk stond.

Hoe fraai ook gespeeld, het mooiste van de avond moest nog komen. Lilian Farahani’s vertolking van de drie liederen die Ravel bundelde als de cyclus Shéhérazade. Alleen al dat lange eerste lied, Asie, kreeg een uitvoering die alleen al de reis naar de Bergkerk waard was. Wat een stem en wat liet Musica zich daardoor tot grote hoogten meevoeren. Ook de beide andere liederen klonken in een klaterende versie. Dat was eens temeer een bijzonderheid, want wat het kerkgebouw ook voor goede eigenschappen mag hebben, een goede akoestiek hoort daar niet bij. Zo jammer dat Shéhérazade maar een dik kwartier duurt.

Na een hoogtepunt kun je soms beter stoppen. Het deel na de pauze, met César Francks enige symfonie, kon eigenlijk alleen maar tegenvallen en deed dat ook enigszins. Voor een deel was de akoestiek daar debet aan, want de Wagneriaanse orkestratie van het stuk sloeg in de kerk behoorlijk dood. Veel finesses gingen daardoor verloren en misschien dat het orkest zich dat al snel realiseerde. Waar het voor de pauze kantwerk afleverde, was het in Franck logger en taaier. Niet dat er niets te genieten viel. Het tweede deel met dat wonderschone samenspel van harp, strijkers in pizzicato en een althobosolo mocht er wezen.

Musica speelde dit concert tweemaal, vrijdag in de Bergkerk, zondag in De Regentes. Het is uitkijken naar 17 januari als het orkest naar Amare komt, met onder meer Berlioz’ Symphonie Fantastique, die dáár ongetwijfeld profiteert van uitstekende omstandigheden.