Na 50 jaar wil Jos stoppen met zijn Haagse koffiehuis op het water: ’Mijn knieën trekken het niet meer’

Door Marko Fehres

’s Ochtends om tien voor vier gaat zijn wekker, daarna gaat ‘ie zeven kranten halen bij een distributiepunt - “de Telegraaf, een andere krant willen ze niet” - en ontbijten. Om 5.00 uur opent hij de deur van het koffiehuis en komen de eerste klanten binnen.

Werklui

“Veel mensen komen hier een broodje eten, ze vinden me goedkoop. Vroeger vooral werklui, maar die generatie sterft uit. De laatste vaklui zijn nu in de zestig. Dat komt doordat er geen vakopleidingen meer zijn. Het trommeltje brood is ook weg. Het zijn nu vooral kantoormensen die hier komen lunchen, ik zit tegenover het UWV.”

Koffiehuis De Laak is een boot, aangemeerd aan de Verheeskade. “Mijn vader heeft deze boot laten maken. Eigenlijk was hij melkboer maar hij zag de supermarkten opkomen en vreesde voor zijn wijk. In de jaren 60 startte hij met een koffiehuis aan het Calandplein en toen hij daar weg moest liet hij deze boot bouwen in Diemen en de opbouw in Valkenburg. Het interieur is nog altijd origineel.” Op de fraaie houten banken kunnen 72 personen zitten. Het oogt als een gezellige bruine kroeg, maar dan zonder bier vóór 12.00 uur zoals een bordje gebiedt. “Als jongetje van 12 hielp ik mijn vader al na school, koffie inschenken, broodjes smeren.”

Wat is het hardst lopende broodje? “Met kaas en niet zomaar kaas, ik haal boerenkaas bij een boer in Zoeterwoude.” In Koffiehuis De Laak vragen klanten tevergeefs om havermelk in de koffie, want aan woke doet Jos niet. Het menu kent klassiekers als het broodje pekelvlees, achterham en pikante kip.

Momenteel wordt de boot van nieuwe lak voorzien. “Uit het water hoeft ‘ie niet want het is een betonnen bak, maar het houtwerk moet je bijhouden”, legt Jos uit. Hij wil dat het koffiehuis er picobello bijstaat. “Temeer daar ik wil stoppen met dit werk. Mijn knieën trekken het niet meer, ik heb iedere dag pijn. Ik heb een makelaar in de arm genomen om de boot te verkopen. Binnenkort heb ik 15 bezichtigingen, daar moet wel wat bijzitten.” Volgens Jos moet je echt liefde voor de horeca voelen om dit koffiehuis te runnen. “Ik hoop dat de nieuwe eigenaren de glorie weten te handhaven.”

Oude Berini

Als je in de zaak omhoogkijkt zie je een oude Berini M21 hangen. “Dat lijkt een exotisch merk, maar het was een echte Haagse bromfiets, de oprichters heetten Bernard, Rinus en Nico, hun namen afgekort”, weet Jos.

Kun je koffiehuizen associëren met oudere mannen die twee uur komen zitten? “Jawel, vaste klanten heb ik zeker, maar gelukkig ook gezinnen. Voor de kinderen heb ik altijd wel een mandarijntje of een bakje slagroom.”

Eén van die vaste klanten is Aad. Hij woont tegenwoordig in Rotterdam maar blijft naar het koffiehuis aan de Verheeskade komen. “Al 45 jaar met plezier”, zegt ‘ie, terwijl hij met smaak een bal gehakt met mayo soldaat maakt. “We moeten die oude koffiehuizen in ere houden, aan mij zal het niet liggen!”.