Henk Schoonderwoert vierde zijn 105de verjaardag

Een ongelofelijke hoge leeftijd en daarmee de oudste inwoner van Dijk en Waard. Henk Schoonderwoert is nog aardig actief. “Ik fiets iedere dag twee keer dertig minuten op mijn hometrainer. Als het knap weer is loop ik buiten een rondje van drie kwartier in de omgeving van ons Zorgcentrum en doe zelf nog wat boodschapjes in het winkelcentrum. Ik pin ook nog zelf. Wel loop ik de laatste twee jaar met mijn rollator. Je moet in beweging blijven anders is het snel afgelopen. Voor de rest gaat het goed met mijn gezondheid. Alleen het gehoor is wat minder. Ik moet de mensen goed aankijken als ze tegen mij praten.”

Henk werd op 5 maart 1919 geboren in Amsterdam. “Ik had een broertje en ik heb mijn hele jeugd doorgebracht in deze stad. Mijn grootste hobby was korfballen. Bij Archipel en ik heb het zelfs geschopt tot het Nederlands Korfbalteam. Ik heb acht interlands gespeeld. Ik was bijzonder trots op het Oranjeshirt dat iedere keer na de wedstrijd ingeleverd moest worden. Rond m’n 38ste ben ik gestopt met korfballen en ben gaan basketballen. Dat was bij de Dravers. Daar speelden ook ene Bob Spaak mee en daar raakte ik bevriend mee. Bob was bekend van de radio en door hem ben ik in contact gekomen met de redactie van het Vrije Volk, waar ik een korfbalrubriek bij Langs de Lijn kreeg. Later kreeg ik meer opdrachten en in totaal heb ik 32 jaar op de redactie gewerkt met als hoogtepunt uitzending naar de Olympische Spelen in 1960 in Italië.’’

Niet naar Duitsland

In 1942, in de oorlog, trouwde Henk met Corrie Kok. “We trouwden snel zodat ik niet naar Duitsland op transport hoefde. We kregen samen een dochter en een zoon. In de hongerwinter, 1944/1945, hebben we nog twee onderduikers in huis gehad. Beiden van Joodse afkomst. Eentje twee keer 24 uur en de ander wat langer. Natuurlijk was dat heel gevaarlijk, maar wij vonden het belangrijk om die mensen te helpen.” De periode Amsterdam werd onderbroken door twee jaar verhuizing naar Eindhoven waar de redactie van het Vrije Volk Henk nodig had. “Dat was van 1946 tot 1948. Later keerden we weer terug in Amsterdam en in 1986 verhuisden Corrie en ik naar Noord-Scharwoude.”

Stijldansen

Na de periode korfballen en basketballen was in Amsterdam ook het stijldansen een grote passie van Corrie en Henk. “Het ging zo goed dat er al gevraagd werd of we wedstrijddansers wilden worden. Maar zover hebben we het niet later komen. Ook in Langedijk zijn we blijven dansen en hebben we lesgegeven bij Zonoord in Noord-Scharwoude aan veel 55-plussers. We hebben het samen 28 jaar gedaan en ik stopte toen ik 97 werd.” Een andere hobby van Henk was waterskiën met zijn eigen boot. Dat hebben ook de kinderen van hem geleerd. Na gewoond te hebben in een bejaardencentrum in Sint Pancras kwamen Corrie en Henk ik 2015 Zorgcentrum Horizon naar Broek op Langedijk. Helaas overleed Corrie in 2016. “Vlak voor kerstmis en daarom is elke kerstmis daarna volkomen anders. Op een paar maanden na waren we 75 jaar getrouwd.”

Oranjeshirt

Henk heeft maar liefst 28 jaar vrijwilligerswerk gedaan bij Stichting Welzijn Ouderen. Henk kijkt graag naar allerlei sporten op televisie. Samen kregen Corrie en Henk vijf kleinkinderen en acht achterkleinkinderen. Op zijn honderdste verkocht hij zijn auto. “In 2013 kreeg ik een pacemaker en vorig jaar heb ik weer een nieuwe gekregen. Daarom kan ik nog veel leuke dingen doen en daar geniet ik ook van. Natuurlijk had ik samen met Corrie oud willen worden maar dat is helaas niet gebeurd, maar gelukkig heb ik allemaal mooie herinneringen.” Schoonzoon Nico Rootjes (77) en dochter Ineke zijn een grote steun voor Henk en tot zijn grote verrassing kwam er kortgeleden een pakketje voor Henk. “Dat was een Oranjeshirt met alle handtekeningen van de huidige korfbalselectie. Op het shirt ook mijn naam en nummer een. Wat een prachtig cadeau. En dat had een van mijn begeleidsters, Tineke Conijn, geregeld. Al eerder was ook de voorzitter van de Korfbalbond op visite geweest.”

Op zijn honderdste levensjaar werd Henk uitgenodigd door BNN VARA in het Mediahuis in Hilversum. “Om te praten over mijn leven en ik was mijn gehoorapparaat vergeten,” lacht Henk.

Door: Ruud de Waard