Tien vragen aan... Reinier van Langen

‘De Larixboys kennen een lange geschiedenis die teruggaat naar de midden jaren 70. Wekelijks ging een groepje mannen iedere zaterdagmorgen rennen in de duinen en na afloop nog even een balletje trappen op het strand. Al snel kreeg het voetballen de overhand en de mannen besloten nu wekelijks te voetballen op een veldje bij het Hensbroeker meertje en kort daarna werd dat verplaatst naar het Larixplantsoen in Heerhugowaard. De naam Larixboys was geboren. Ik was niet één van de grondleggers, maar speelde toen bij SVW. Met een jong gezin was het toch jammer dat de zondag in het teken stond van voetbal en niet van het gezin. Begin jaren tachtig haalde Joop de Jong mij over om bij de Larixboys te gaan voetballen. Twee uurtjes zaterdagmorgen en het hele weekend ligt nog voor je. Dat was niet tegen dovenmansoren gezegd en nog steeds ben ik iedere zaterdagmorgen van de partij. Dat wil zeggen, als je kunt. Je komt wanneer je kan, er is geen verplichting. Maar het werkt gewoon verslavend. Zo hebben we onze kinderen zien meedoen, in de jaren 90 hun vriendinnen en nu soms onze kleinkinderen. Al een aantal malen stonden er drie generaties op het veld. Maar onze leeftijd begint ook een rolletje mee te spelen hoewel we dat graag ontkennen. Daarom zijn we heel blij met nieuwe aanwinst; jong, oud, man of vrouw. Iedereen is van harte welkom, wekelijks zaterdagmorgen om 09.00 uur op het Larixplantsoen.’

Wie ben je en wat doe je?

‘Ik ben Reinier van Langen en al 12 jaar pensionado. Na mijn studie elektrotechniek in Delft heb ik één jaar aan de universiteit van Lusaka in Zambia gewerkt en twee jaar aan de universiteit van Islamabad in Pakistan. Toen vond ik dat nuttiger dan militaire dienst. Na terugkeer in Nederland heb ik meer dan 30 jaar in de automatisering voor IBM gewerkt, waarvan drie jaar op het Europese hoofdkantoor in Parijs. Al met al een werkzaam leven waar ik met veel plezier op terugkijk. Na mijn pensioen wilde ik niet stilzitten en nu geef ik twee middagen in de week bijles bij StudieSucces in wiskunde, natuurkunde en scheikunde. Ik vind het bijzonder fijn werk en probeer altijd linksom of rechtsom de stof aan de leerlingen uit te leggen. Als het kwartje valt is de leerling blij en ben ik blij. Ik hoop dat werk nog lang te kunnen blijven doen. Ook tennis ik in het winterseizoen eenmaal in de week in de hal van de Tennisvereniging Heerhugowaard. Ik ben getrouwd, inmiddels alweer 48 jaar. Wij hebben twee kinderen, beiden met een gezin, en vijf kleinkinderen. Samen met mijn vrouw volg ik wekelijks een Franse conversatiecursus en maak deel uit van een Engelse leeskring. Kortom, bijna tijd te kort maar wel een mooie tijd.’

Van wie ben je d’r ien?

‘Ik ben de enige zoon van Marie Klaver uit Spanbroek en Reinier van Langen van de Groenedijk in Heerhugowaard. Mijn ouders woonden in de Sportlaan en waren destijds bekende Heerhugowaarders. Mijn moeder was altijd heel actief in de gemeente. Zij was vele jaren voorzitter van het Katholiek Vrouwengilde, actief in de Streekontwikkeling, Stichting Marianne en werkgroepen met politieke partijen en met andere kerken in oecumenische samenwerkingsverbanden. Mijn vader werkte op het gemeentehuis en besloot zijn carrière als hoofd interne zaken. Hij was ook trouwambtenaar en heeft menig Heerhugowaards stelletje in de echt verbonden. Hij was voorzitter van de elftalcommissie van SVW en bovendien zorgde hij nauwgezet voor het innen van de contributie. Als er niet op tijd betaald werd, stapte hij op de fiets en kwam hoogstpersoonlijk aan je deur om het geld te innen. Ook deed hij jarenlang mee met het ambtenarenvoetbal van de gemeente. Tijdens zijn pensioenreceptie werd mijn moeder passend gememoreerd met de woorden: ‘Uw wasmachine zag meer ambtelijk zweet dan alle afdelingshoofden bij elkaar’.’

Wat heb je met deze gemeente?

‘Ja, zogezegd geboren en getogen in Heerhugowaard. Hoewel ik vele jaren gewoond en gewerkt heb in het buitenland, vond ik het toch altijd weer fijn om in Heerhugowaard terug te zijn. Na terugkeer uit het buitenland konden wij hier gemakkelijk een huis krijgen en bouwden we een vrienden- en kennissenkring op. Bovendien is het heel fijn wonen in Heerhugowaard. Ik heb het zien groeien van de Middenweg met een paar zijstraten en killen, tot een stad van bijna 60.000 inwoners.’

Wat is de mooiste plek van Dijk en Waard?

‘Dat raad je natuurlijk al. Dat is uiteraard het Larixplantsoen waar we iedere zaterdagmorgen voetballen, aan drie kanten omringd met mooi groen en bomen. Na het voetballen maak ik graag een ritje over de Oostdijk en geniet dan van het mooie Noord-Hollandse landschap met zijn groene weides, vergezichten, de ringsloot met het kabbelende water en het ruisende riet in de wind. Heerhugowaard is een mooie plek.’

Welke herinnering aan je woonplaats is je dierbaar?

‘Het is een beetje als in het liedje ‘Het dorp’, gezongen door Wim Sonneveld. Herinneringen aan Heerhugowaard zoals het er vroeger uitzag. De Middenweg met een sloot en bruggetjes aan beide kanten, de mooie hoge kerktoren van de katholieke kerk bij de bocht in de Middenweg en niet te vergeten het oude gemeentehuis aan de Middenweg, waar ik als jong jochie nog eens een keer hoogwaardigheidsbekleders op het bordes met een pvc buis met besjes heb beschoten. Maar gelukkig staat de tijd niet stil en blijft Heerhugowaard een plek met mooie en blijvende herinneringen.’

Wat is jouw advies aan de burgemeester?

‘We leven nu - lijkt het - in een tijd van tegenstellingen, makkelijk opgeblazen door sociale media terwijl wij allemaal in harmonie met elkaar wensen te leven. Saamhorigheid en verbinding zijn daarom nu heel belangrijk en met name de rol van de burgemeester is in deze tijden van groot belang om dit waar nodig uit te dragen.’

Wat is het beste advies dat je zelf ooit kreeg?

‘Eigenlijk is dat niet één bepaald advies. Het is meer dat je je gegeven talenten goed gebruikt, die je van huis uit hebt meegekregen. Als enig kind groeide ik op in een warm gezin en werd altijd positief gestimuleerd door mijn ouders zonder pressie. Dat heb ik ook geprobeerd te doen naar mijn kinderen, in mijn werk en nu ook bij StudieSucces.’

Wat zouden de mensen écht van jou moeten weten?

‘We zijn maar kort op dit mooie aardbolletje en het is daarom belangrijk dat je je steentje bijdraagt, dat je je talenten goed gebruikt en een plezierige en attente medeburger bent. Wie goed doet, goed ontmoet.’

Wie is je opvolger in deze rubriek en wat wil je hem of haar vragen?

‘Ruud Baljé. Ruud woont al lang in Heerhugowaard en ik wil hem vragen hoe hij dat ervaren heeft en hoe hij tegen de toekomstige ontwikkelingen in Heerhugowaard aankijkt.’