Langedijker Willem Poortvliet houdt van enorme uitdagingen

Het fietsen is Willem met de paplepel ingegoten. “Mijn ouders waren erg van het fietsen. Niet van die lange afstanden waar ik later wel voor heb gekozen. Maar het heeft mij wel gevormd. Een grote hobby in mijn jeugd was voetbal,” zegt Willem die in het dagelijks leven Projectleider Duurzaamheid is bij de gemeente Opmeer. “Ik was al heel jong op het voetbalcomplex van BOL te vinden. Altijd met veel plezier gespeeld en tot het eerste elftal aan toe. Ik mocht onlangs nog bijdragen aan het jubileumboek BOL 50 jaar. Rond mijn dertigste ben ik gestopt bij BOL en kreeg het fietsen en met name fietsvakanties meer prioriteit.”

Ongezonde maaltijden

Ja, wat bezielt iemand om drie maanden huis en haard te verlaten. Onder vaak zware omstandigheden, hitte, regen, slechte wegen, veel klimmen, weinig voorzieningen, kou, dagen geen mensen zien, bang voor lekke banden en soms dagenlang ongezonde maaltijden. Prestatiedrang, eergevoel of een midlife crisis. Willem weet het niet goed. “Het was een lang gekoesterde wens om dit te doen. In 2016 samen met zoon Freek en dit jaar was ik in de gelukkige omstandigheid dat mijn vrouw een maand wilde meefietsen,” glundert Willem terwijl hij op zijn laptop foto’s laat zien van de laatste reis: de 4700 kilometer lange Great Divide Mountain Bike Route dwars door de Rocky Mountains van Canada en de Verenigde Staten tot het grenshek van Mexico.

Een maand samen

Voordat Willem aan de Great Divide Mountain Bike Route begon fietste hij eerste samen met zijn vrouw 1300 kilometer over de Great Trail in Canada. “We startten vanaf Vancouver en fietsten in een maand naar Calgary. Daar nam ik afscheid van mijn vrouw, die terug naar Nederland vloog. Daar startte ik met deze solotrip. Ik stond aan de vooravond van mijn grootste uitdaging. Ik was er klaar voor en had er vooral erg veel zin in.” Een zware tocht door de prachtige natuur van de USA. In juni reed wielrenner Laurens van Dam de wedstrijdversie van deze tocht en deed daar vijftien dagen over. Van Dam eindigde als derde.

Goede voorbereiding

Een goede voorbereiding is het halve werk. Willem had de route op zijn telefoon geïnstalleerd. Reserve fietsonderdelen in de fietstassen. Af en toe werd er geslapen in een motel, maar de meeste nachten werd gebivakkeerd in een klein tentje. Na een goede nacht op tijd opstaan en starten met een kom havermout. Koffie in een thermoskan en vele broodjes pindakaas onderweg. “Je weet op voorhand ongeveer waar je eten en drinken kan kopen. Het komt dus voor dat je voor vier dagen eten en drinken moet inslaan omdat er geen winkels aanwezig zijn. Je kan ook niet te veel inslaan, omdat je weinig ruimte hebt in je fietstassen. Ook water vinden was wel eens een probleem, daarvoor had ik een waterfilter mee.”

Blog

Willem heeft tijdens zijn reis een blog bijgehouden, zodat het thuisfront hem kon volgen. Dan lezen we ook dat het af en toe even afzien was. Fietsen in stromende regen is niet prettig en wat te denken van een hittegolf van over de veertig graden. “Onderweg kom je andere fietsers tegen. Dan is er altijd even tijd voor een praatje. Ook op een camping overnachten is gezelliger dan alleen ergens in de woestijn of langs een bosrand. En een enkele keer in een restaurant een lekkere verse forel eten is een geweldig moment.”

Tante Fie

Aan het eind van de trip bezocht Willem zijn tante Fie. 88 jaar jong. “Ook achterneef Brandon en zijn vrouw en vier kinderen kwamen langs. Zij was in de beginjaren vijftig naar Amerika geëmigreerd. Mooie gesprekken over de familie gehad. Het was fijn om haar na 18 jaar weer te zien.” Wat er voor de toekomst in het vat zit weet hij nog niet. Het zal weer een uitdaging moeten worden. 

Kijk eens naar de blog van Willem: https:/willemfietst.wordpress.com/

Door: Ruud de Waard