Schatteboet

‘Weet je dat je zaterdag open bent?’ zeg ik tegen mijn lief. Ze heeft al een paar jaar een brocantewinkeltje in onze koolboet en kijkt me verbaasd aan. ‘Ik ben toch gestopt met de Schatteboet?’ zegt ze. Glimlachend geef ik haar het Langedijker Nieuwsblad. ‘Ik denk dat ze dat bij het Langedijker Toeristisch Platform niet weten. Kijk …’
Schatteboet. Zaterdag 6 en 13 augustus. Van 11.00 tot 16.00 uur.
Het staat er echt en de fout ligt bij ons. Dat mijn lief begin dit jaar ( net als V&D en al die anderen) de stekker uit haar winkeltje trok, heeft ze niet goed ‘gecommuniceerd.’ Haar zelfgebouwde website is nog steeds online. Wat nu? De handel staat inmiddels op zolder en grootmoedertijdspulletjes gingen naar Dorcas. Stel je voor dat er zaterdag a.s. toeristen komen? Toch maar open? Tenslotte stond er vorige week zaterdag ook zomaar een Brabants echtpaar op onze stoep. Ze kwamen van camping Molengroet en hadden op internet gelezen over de Schatteboet.
Op zaterdagmorgen 6 augustus schijnt de zon op zijn Braziliaans. Ik hang – zoals altijd op zaterdagen de afgelopen jaren – de Pancrasser vlag uit en zet de standaard met de bordjes BROCANTE en OPEN aan de weg. Twee kinderpoppenwagens en drie dozen servieswerk gaan naar beneden. De poppenwagens als eye catchers aan de straat en het Mosa serviesgoed op een donkerblauw kleed, dat we draperen over de picknicktafel in de achtertuin. Op een glimmend rood kleed etaleren we een lichtblauwe snijbonenmolen en de geëmailleerde schalen ernaast stralen als Olympische ringen in de zon. Maar zoals we al verwachten: het blijkt verloren moeite. Geen enkele toerist komt opdagen en met een zuur lachje pakken we het boeltje weer in. Basta! Op zaterdag 13 augustus a.s. is de Schatteboet voor de allerlaatste keer open. Een feestelijke opheffingsuitverkoop met een brocante knipoog.
Geert van Diepen
Sint Pancras