Eén van de grootste hitmakers van Nederland: Piet Veerman geëerd tijdens Top 40-festijn

Door Wesley Dekker

Het is een verborgen pareltje. Letterlijk. Hier op een Edams bedrijventerrein is het The Cats Museum te vinden. Johan Tol zwaait de scepter. Het is zijn domein. Noem hem een superfan, noem hem een palingsound-kenner. Tussen de foto’s, platen en andere museumstukken voelt hij zich thuis. “Een barkeeper organiseerde 41 jaar geleden busreizen naar concerten. Ik wilde eigenlijk naar Eric Clapton, maar die was uitverkocht. Maar ik kon nog wel naar The Cats. Met mijn vrienden gingen we kijken. Het had misschien dus wel heel anders kunnen zijn.” Op de achtergrond klinkt ‘Sailin’ home’. Een cover van het Joegoslavische ‘Zora je’. “Feelin’ young, feelin’ strong.” Het lied is een ode aan de Volendamse vissers. “We know we always wanna be fighting the sea.”

“Ik ben al 41 jaar bezig met verzamelen”, vertelt Tol. “Doordat je veel met die mensen omgaat weet je ook meer.” De Volendammer leeft het leven van een superfan en eigenlijk wel meer dan dat. Niet alleen zorgde Tol voor een museum. Ook maakte Johan Tol samen met vriend Michel Veerman verschillende boeken. En zorgde hij zelfs voor twee recentere platen van de Volendamse band. Dat later. Eerst meer over de jongens.

Tekst gaat verder onder de foto

Johan Tol in zijn The Cats Museum. - Evert Ruis

Poes

Het is de jaren vijftig en zestig. Overal en nergens ontstaan bandjes. Cees Veerman en Arnold Mühren treden op als zangduo. Piet Veerman vormt samen met zijn neef Jaap Schilder de Everly Kosters. De naam is ontstaan uit de Volendamse bijnaam Koster en de toen populaire Everly Brothers. De duo’s besluiten om samen verder te gaan. Vervolgens komen veel verschillende namen voorbij. Uiteindelijk werd het The Blue Cats. “Een kleur in de bandnaam was toen hip. Je had bijvoorbeeld ook The Blue Diamonds. Cats kwam van de bijnaam van Cees Veerman, dat is poes. Later is het The Cats geworden.”

Palingsound

De Volendammers traden veel op. Ze hadden ambitie, wilden wat bereiken. Het eerste optreden buiten Volendam was in Café Bos op de Purmerendse Koemarkt. De eerste nummer 1-hit van The Cats liet niet al te lang op zich wachten. Na een aantal hitnoteringen was daar ‘Lea’. Het lied is een ode aan fan Lia Vertelman. De 19-jarige was fan van het eerste uur. Ze overleed bij een verkeersongeluk. “Als manager Jan Buijs muziek kwam promoten in Hilversum nam hij paling mee. Willem van Kooten bedacht toen de naam ‘palingsound’. Dat staat nu synoniem aan alle Volendamse muziek, maar de oorspronkelijke palingsound was The Cats.”

Tekst gaat verder onder de foto

Tol geeft ook lezingen over de palingsound. - Evert Ruis

Sailin’ home

De band scoort grote hits. Om precies te zijn 36 hitnoteringen. ‘Why’, ‘Marian’, ‘Let’s dance’, ‘Where have I been wrong’ en veel meer. De lijst is lang. ‘One way wind’ is het best verkochte The Cats-knaller. Ook als soloartiest beleeft Piet Veerman verschillende successen. Waarbij ‘Sailin’ home’ toch wel de boventoon voert. Wekenlang domineerde het de hitlijsten. “In 1987 was hij back in town. De grootste van het land.”

Tekst gaat verder onder de video

John Ewbank

Door de jaren heen groeit het contact van Johan Tol met zijn idolen. Tol maakt magazines, boeken en zorgt zelfs voor nieuwe muziek van The Cats. “In 2002 waren ze samen bij een feest wat wij organiseerden. Het was natuurlijk niet zo dat ik een berg moest beklimmen om aan Piet te vragen over nieuwe muziek bij een best of-album. Ik kwam wel vaker bij hem. Er was al een tekstschrijver: John Ewbank.”

The best years of my life

Johan Tol geloofde in het liedje. ‘The best years of my life’ kwam nadat de band meer dan tien jaar geen plaat meer had uitgebracht. “Piet wilde het doen omdat ze in ‘85 geen afscheid hebben genomen. Ze hebben de fans nooit kunnen bedanken voor wat ze hebben gekregen. Het moest een afscheidslied worden.”

Tol zet ondertussen de demo van John Ewbank aan. Door de boxen klinkt de stem van producent John Ewbank. Hij is de muzikale man achter Marco Borsato, Trijntje Oosterhuis, Paul de Leeuw en dus ook The Cats. “Piet hoorde de demo en vond het ook geweldig. Dus ja, The Cats kwamen weer even bij elkaar.”

Tekst gaat verder onder de video

Museum

Toch moet er wel wat van zijn hart. Hier op het Edams bedrijventerrein is weliswaar de verzameling van Tol te vinden. “Maar ik heb liever een plek bij het Volendams Museum”, benadrukt hij. “Of een andere locatie.”

“Ik snap niet waarom we geen gemeente hebben die hierop inspringt. Het maakt niet uit waar je komt. Nashville, Memphis of New Orleans, Liverpool. Overal wordt geanticipeerd op de helden. De economie draait daarop. Op schaal doen wij in Volendam gewoon mee met de grote steden. We hebben met onze muziekhistorie goud in handen, maar we doen daar te weinig mee.”

“Ik heb een verzameling van niet alleen The Cats, maar ook meer artiesten. Het zou goed zijn voor Volendam om daar wat mee te doen. Ik hoop ook dat dat goed naar voren komt in het artikel. Ik vind dat echt belangrijk.”

Dromen waarmaken

Ondertussen schalt de zwanenzang van The Cats nog even door de bedrijfsruimte. Van de muzikale jaren van de vader van Piet Veerman tot de afgelopen jaren. “Ja, zelfs de bandleden komen nog weleens langs voor een trip down memory lane. Of ze vragen iets na.” Hij kijkt om zich heen. “Ik heb zelfs gouden platen gekregen voor mijn bijdrage aan de laatste nummers. Alles waar je als groot liefhebber van droomt hebben we kunnen waarmaken.”