Het oog van Chris Hoefsmit (42)

Door Willem Brand

Rommel op straat. Heel irritant. Voor bepaalde mensen dan. Die begaan zijn met de natuur. Peuken die uit auto’s worden gegooid. Of bij cafés. Sommige rokers kunnen er wat van. Van er een zootje van maken.

Sigarettenpakjes liggen op straat voor het oprapen. Voor losers zoals ik. De rapers zijn ruim in de minderheid. Maar natuurlijk zijn de vervuilers de echte losers. Dit is in de categorie ‘Niet te missen’: de matrassen bij een bushalte op de Leidsevaart. Even grofvuil bellen? Nee natuurlijk niet. We zetten onze rotzooi gewoon buiten, of gooien het van het balkon. Zouden dit mensen zonder afvalpas zijn? Of mensen die schijt hebben aan alles en met de auto hun spullen gewoon ergens dumpen. Het lastige is dat bedrijven, denk aan multinationals, het slechte voorbeeld geven. Zij storten gif in rivieren of zee of verbranden het. 

Het gevolg is dat mensen denken: als die bedrijven en de overheid niks doen, waar zal ik me dan druk over maken. Ze wordt er hout of nog erger afval opgestookt, vlees gegeten van beesten die een vreselijk leven hebben gehad in veel te kleine ruimtes en gevlogen wordt alsof er niets aan de hand is. We leven in een tijd dat schurken de overhand hebben. Zij hebben ook schijt aan mensenlevens. Ze gaan puur voor eigen gewin. De goeden zijn nog steeds in de meerderheid, maar dienen machtiger te worden. Dat begint inderdaad in je eigen kleine omgeving. Het beroerde is dat de korte termijn-mens vooral in zijn eigen voet schiet. De natuur zal zich herpakken en onze troep overwoekeren. Net als in tuin die jaren niet onderhouden is. Wie is er dan de loser?

Je kunt de serie beschouwen als de voortzetting van het fotoboek Raarlem, dat Chris samen met zijn zoon Jurriaan - ook fotograaf - eind 2022 uitgaf. Wie interesse heeft in dat boek, geeft Chris een mailtje: info@

chrishoefsmit.nl.