Tyronne Ebuehi (30) uit Vijfhuizen: trots op het WK met Nigeria, klaar voor een nieuw voetbalavontuur

Ebuehi werd geboren in de Haarlemse wijk Schalkwijk. Met een Nederlandse moeder, Nigeriaanse vader, zijn broertje en zusje verhuisde hij op vijfjarige leeftijd naar Vijfhuizen. “Van wat ik me kan herinneren was ik eigenlijk altijd aan het voetballen. Op straat met vrienden, op het schoolplein van basisschool De Waterwolf, overal eigenlijk.”

Ouderlijke liefde

Zijn eerste stappen op het voetbalveld deed hij bij DSOV, daarnaast was hij veel op het kunstgrasveld vlakbij zijn huis te vinden. “Alleen overdag, want zodra de straatverlichting aanging, moest ik direct naar huis. Mijn ouders waren redelijk streng, maar daar ben ik ze nu ontzettend dankbaar voor. De discipline en liefde die ze me altijd gaven, heeft me geholpen om profvoetballer te worden. Ze waren bij elke wedstrijd aanwezig en hebben altijd in me geloofd”, benadrukt Ebuehi.

Barry Tjeertes

Bij DSOV viel zijn talent al snel op. “Ik merkte daar wel dat ik aardig mee kon komen. Ik mocht al jong in een hoger team spelen.” Via SV Hoofddorp en Young Boys kwam Ebuehi, op aandringen van trainer Barry Tjeertes, terecht bij HFC EDO in Haarlem. “Hij speelde een belangrijke rol in mijn ontwikkeling. Hij heeft me enorm gesteund en uiteindelijk ook geholpen aan contacten voor stages bij profclubs. Ik ben hem daar nog altijd ontzettend dankbaar voor.”

Na verschillende stages bij betaalde-voetbalclubs koos Ebuehi in 2013 uiteindelijk voor ADO Den Haag en viel alles op zijn plek. In de Hofstad brak hij door als prof en was hij niet meer weg te denken uit het basiselftal. Zijn goede spel werd na vier jaar beloond met een transfer naar het Portugese Benfica en een bijzonder telefoontje.

“William Troost-Ekong, die ook uit Haarlem komt, vertelde me dat de bondscoach van Nigeria interesse in me had en vroeg of ik het wat zou vinden om voor het land uit te komen. Een maand later werd ik gebeld en toen duurde het niet lang meer. Ik heb het meteen met mijn ouders besproken. Zij zeiden direct: doen.”

Het eerste moment bij de selectie kan Ebuehi zich nog goed voor de geest halen. “Ik was echt enorm zenuwachtig. In één keer zat ik in de kleedkamer met John Obi Mikel, Moses, Iwobi, Iheanacho, Ighalo en Musa. Echt grote namen in de voetbalwereld”, legt hij uit. De zenuwen maken snel plaats voor trots. “Ik werd zo warm ontvangen door de selectie. Je hebt spelers die in Europa zijn geboren met een Nigeriaans paspoort en jongens uit het land zelf, maar er werd geen enkel onderscheid gemaakt. Iedereen werd gelijk behandeld en het voelde echt als een broederschap.”

WK in Rusland

Een jaar later staat de verdediger uit Vijfhuizen op het WK in Rusland. “Dat was echt bijzonder. Je leeft in een bubbel: trainen, vliegen, wedstrijden spelen. Op dat moment besef je niet volledig hoe groot het toernooi is. Pas later dringt het door. Niet veel mensen maken zoiets mee.”

Nigeria wordt op het WK in de groepsfase met Kroatië, Argentinië en IJsland na drie wedstrijden uitgeschakeld. Ebuehi speelt alleen de tweede helft mee tegen IJsland, maar dat moment pakt niemand hem ooit meer af. “In Nigeria leeft de sport op een manier die moeilijk uit te leggen is. Het hele land leeft mee. Je krijgt duizenden berichten en voelt zoveel steun en liefde. Dat familiegevoel binnen de selectie was ook heel bijzonder.”

Zware tijden

Na het WK zit de nieuwe speler van Benfica op een roze wolk, maar daar krijgt hij direct een zware tegenslag: een kruisbandblessure. Het zou niet de laatste zijn. Ook later bij Empoli scheurt opnieuw een kruisband. “Dat waren zware periodes, fysiek én mentaal. Vooral de eerste keer, in een nieuw land waar je de taal nog niet spreekt. Maar ik ben een harde werker. Ik heb altijd doorgezet.”

Na avonturen bij FC Twente, Venezia en Empoli zit zijn contract in Italië er nu op. Vanuit Nederland kijkt hij rustig naar zijn volgende stap. “Ik train nu, blijf fit en wacht af wat er komt. Nederland is mooi, maar ik zou ook graag nog een mooi avontuur in het buitenland meemaken.”

Toch heeft de 30-jarige voetballer nog dromen. “Ik zou het enorm gaaf vinden om nog een keer in de Champions of Europa League te spelen. Ik sta voor alles open, dus ik hoop dat er iets moois op mijn pad komt.”

Een terugkeer bij het nationaal elftal van Nigeria lijkt lastig voor de rechtsachter, maar hij blijft beschikbaar. “Ik ben ontzettend trots op wat ik heb bereikt. Ik heb op de Afrika Cup gespeeld, op Wembley tegen Engeland en natuurlijk het WK in Rusland. Ik zie het niet zo snel meer gebeuren dat ik word opgeroepen, maar mochten ze me nodig hebben dan mogen ze altijd bellen.”

Zijn familie woont nog steeds in Vijfhuizen en zijn twee beste vrienden wonen in Hoofddorp. Hij komt regelmatig terug in de regio. “Ik heb nu wat meer tijd om langs te komen, maar als ik in het verleden een paar dagen vrij was, vloog ik altijd snel naar Nederland. De regio blijft speciaal voor me en ik kom er graag.”