Tien vragen aan... Anika van der Zon: ‘Zodra ik ergens een bord met ‘Heemskerk’ zie denk ik: ja, we zijn weer thuis’

Openingsvraag: Waar haal jij elke keer weer je inspiratie vandaan voor je gedichten?

Inspiratie zit wat mij betreft overal! In muziek, in foto’s maar ook op straat. Soms is het heel groot en maatschappelijk en soms zit het in iets kleins, bijvoorbeeld een schelp die ik op het strand zie liggen. Er vormen zich dan vrijwel gelijk woorden en flarden van zinnen in mijn hoofd waarvan ik het gevoel heb: ja, daar moet ik iets mee doen! Snel opschrijven. Op een rustig moment ga ik zitten, werk ik de flarden uit en ontstaat er heel snel meer.

Wie ben je en wat doe je?

Ik ben Anika van der Zon, operatieplanner bij het Rode Kruis Ziekenhuis, lid en voorzitter van Het Heemskerksch Verbond der Dichters en sinds dit jaar de Dorpsdichter van Heemskerk. Ook ben ik elke eerste donderdag van de maand te vinden bij de open Mic avonden in Podiumcafé Toos en lijkt het wel of ‘dichten’ mijn complete persoonlijkheid is geworden. Gelukkig ben ik nog heel veel meer; heb ik een flinke vriendengroep om mij heen, ga ik graag nog op stap en onderneem ik van alles met mijn gezin.

Waar en wanneer ben je geboren?

Ik ben in de zomer van 1989 geboren in het St. Jozefziekenhuis. Een geboren, getogen en bovenal trotse Ezel.

Wat maakt jouw band met de gemeente speciaal?

Heemskerk is voor mij thuiskomen. Zodra ik ergens een bord met ‘Heemskerk’ zie denk ik: ja, we zijn weer thuis. Daarnaast heeft Heemskerk de beste kermis. Het gevoel van verbinding wat dan heerst in het dorp, is niet te evenaren. Dat zit diep. Heemskerkers zijn ook gewoon lekker normaal. Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg. Dat werkt best ontnuchterend in een wereld die houdt van overdrijven.

Wat is de mooiste plek in Heemskerk?

Heemskerk heeft zulke mooie plekken! Qua natuur: het stuk duingebied voor de Kruisberg rechtsaf richting Castricum/Egmond. Echter ben ik vaker te vinden op één van onze mooie terrassen met een wijntje in de zon. Prachtig!

Welke herinnering aan Heemskerk is je dierbaar?

Heb je even? Hahaha. Er zijn zoveel herinneringen mij dierbaar met mensen uit of in Heemskerk maar als ik kijk naar ‘het dorp’, dan was naar de bioscoop gaan bij Cinema Marquette toch wel een hoogtepunt uit mijn jeugd, ook schaatsten bij de Spuit (Plankier) en niet te vergeten: het Polsstokverspringen over de Neksloot bij buurthuis De Schuilhoek. Dat vond ik echt een fantastisch evenement. En natuurlijk, je raadt hem vast al: mijn benoeming tot Dorpsdichter.

Wat is je advies aan de burgemeester?

Heemskerk is een ‘ons-kent-ons’ dorp. Je kan haast het centrum niet in zonder dat je een bekende tegenkomt. Maar de burgemeester blijft altijd een beetje een vaag begrip. Ik weet heus hoe hij er uitziet en wat hij doet, maar buiten officiële zaken zie ik hem nooit. Mijn advies zou zijn: begeef u eens buiten het ambt in het dorp, doe gezellig een biertje mee op de harddraverij en leer ‘uw’ burgers kennen.

Wat is het beste advies dat je zelf ooit kreeg?

"Op het eind komt alles goed en is het nog niet goed? Dan is het nog niet het eind.” Het is meer een motto dan een advies, maar het heeft mij door diverse situaties heen geholpen. Uiteraard vraagt dit zelfreflectie en hard werken maar het is een fijn weten.

Wat is het meest avontuurlijke dat je ooit hebt gedaan?

Parachute springen boven Texel en backpacken door Australië. Ook vind ik cavia en koeienhart-saté eten in Peru vrij avontuurlijk.

Wie zie jij graag als je opvolger? En wat is je openingsvraag?

Ik geef het stokje graag door aan Linda Niesten. Linda ging van (leidinggevende in) de kinderopvang naar de politiek. Mijn openingsvraag zou zijn: Wanneer denk je tijdens een raadsvergadering: dit zou op de werkvloer nooit zo werken?

Lees ook

Tien vragen aan... Esther Duineveld: ‘Heemskerk is een warm dorp met een grote gunfactor’