
Schaken ben ik gaan leren tijdens het wereldkampioenschap in Reykjavik (1972) tussen Bobby Fischer en Boris Spasski. Ik zat toen nog op het Pius X College, we volgden alle partijen en dachten dat we veel verstand hadden van dit ‘spelletje’.
We waren allemaal voor Bobby Fischer en blij dat hij die ‘Russen’ een lesje leerde. In plaats van op een schaakclub te gaan, ben ik gaan voetballen bij DEM en daarna kwam ik bij het honkbal van Rooswijk terecht.
Toen ik bijna tien jaar geleden als vrijwilliger bij het Tata Steel Schaaktoernooi kwam, is de interesse in deze sport weer teruggekomen. Ik begon heel onregelmatig partijtjes online te spelen, maar dat verwaterde weer door allerlei omstandigheden. Tijdens de twee coronajaren van het TSCT hadden we meer tijd om de partijen van de Masters en de Challengers te volgen, want wij waren het enige publiek.
Na het toernooi van dit jaar besloten Jolanda en ik om een online training te doen via het Max Euwe Centrum in Amsterdam. Natuurlijk startten we bij de beginners en leerden de basisregels, zoals openingen, stukken ontwikkelen en de rokade. We vonden het zo leuk dat we in september deze training weer hebben voortgezet. We zitten nu in de groep van niveau 1200 - 1500, nog iets te hoog voor ons, maar we kunnen het volgen en daar gaat het om.
En zoals mijn voorbeeld zei: “Dat is waar het bij schaken om draait. Op de ene dag geef je je tegenstander les, de volgende dag krijg jij les van je tegenstander.” Schaken, een fascinerende sport! Jammer dat ik er niet veel eerder mee begonnen ben.
Deel Actueel is een column van Siem Weterings. Heb jij een tip voor Siem? Mail hem dan op siem.weterings@gmail.com.






Meer nieuws uit Heemskerk?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie