Terugblik op het Tata Steel Chess Tournament vanuit vrijwilligersperspectief

Door Siem Weterings

Aan alle leuke dingen komt vaak een eind, behalve natuurlijk aan de belastingaangifte elk jaar, die we vorige week weer in de bus kregen. Maar het fantastische Tata Steel Schaaktoernooi zit er helaas weer op. Alhoewel na ruim tweeënhalve week eten bij de Moriaan — ze hebben een prima keuken — is het toch weer lekker om even met een bietensalade uit eigen tuin/vriezer op de bank, met bord op schoot, naar de laatste afleveringen van Fargo te kijken.

Na de echte rustdag voor iedereen op donderdag maakten we ons klaar voor het eindspel: nog drie wedstrijden te gaan. Net als de laatste jaren viel de ontknoping pas op de laatste speeldag. De Oezbeek Nodirbek Abdusattorov won nipt voor zijn landgenoot Javokhir Sindarov. Zij werden maandag in hun moederland met groot eerbetoon op de luchthaven onthaald. Dat zegt alles over de status van ‘ons’ schaaktoernooi. Jorden van Foreest werd knap derde. Deze 88ste editie was wat teleurstellend voor de schakers uit India, zoals wereldkampioen Gukesh en vorig jaar winnaar Pragg. Wie weet komen ze volgend jaar revanche nemen, want de editie van 2027 staat alweer vast.

Schakers — en ook een aantal bezoekers — zijn soms best wel wat vergeetachtig of met hun gedachten nog (of al) bij een schaakpartij. Ze vergeten een heleboel dingen. Naast hun spelerskaart, notitieboekje en pen laten ze vaak allerlei spullen achter. Tientallen herbruikbare drinkbekers, handschoenen, mutsen en oorwarmers worden bij de receptie ingeleverd. Bank- en OV-passen, brillen en portemonnees: we proberen de eigenaar te achterhalen, maar dit lukt niet altijd. Mocht je nog iets kwijt zijn, het staat nu bij Tata in de schaakkelder. Het wordt bewaard tot volgend jaar.

Dat er ook wel eens mensen naar het schaken komen die er totaal geen snars van begrijpen, is niet zo vreemd. Twee dames komen elk jaar even langs om een kop erwtensoep te scoren en gaan dan weer. Woensdag kwam ook de viceconsul van het Turkse consulaat uit Amsterdam langs. Tassen vol met souvenirs die hij wilde overhandigen aan de 14-jarige Yagiz Kaan Erdogmus, die bij de Masters meedeed. Of ik hem even kon halen. Ik probeerde in mijn beste Engels uit te leggen dat hij midden in een partij zat en dat hij moest wachten tot deze was afgelopen voordat ik het Yagiz kon laten weten. Hij snapte hier niets van. Ik vertelde hem dat zelfs president Erdogan van Turkije zou moeten wachten. Gelukkig zag ik de moeder van Yagiz uit de zaal komen en heb haar meteen gekoppeld aan deze ongeduldige ‘fan’. Zonder tassen verliet hij later de Moriaan; de partij van zijn landgenoot was nog steeds aan de gang.

Het deelnemersveld was dit jaar erg jong: bij de Masters gemiddeld 23 jaar, met Anish Giri als ‘ouwe rot’ met zijn 31 jaar. Een echte legende speelde mee bij de Challengers: Vasyl Ivanchuk (56) (UKR), die het toernooi in 1996 heeft gewonnen. Hij wist net niet de C-groep te winnen, een half puntje minder dan de 15-jarige Andy Woodward (USA), die daardoor volgend jaar bij de Masters mee mag doen. Menig schaakfan hoopt dat de organisatie van het Tata Steel Schaaktoernooi dan toch ook ‘Chucky’ uitnodigt voor deze groep.