Ten tijde van massaal streamen van muziek maakt vinyl al geruime tijd een nieuwe opmars, met de cd op gepaste afstand erachteraan. Echte muziekliefhebbers willen iets tastbaars, met mooi verzorgde albumhoes en bijbehorend boekje. In deze rubriek wekelijks iemand aan het woord over een pareltje uit de eigen platenkast.
Als jochie draaide ik rock-‘n-rollsingletjes van m’n pa. Van Eddie Hodges tot Chubby Checker. Evenals een cassettebandje van The Rolling Stones, waarvan ik inmiddels alles op cd in de kast heb staan. Dat is nogal wat. Beatles idem dito.
Ik heb rond de 8.000 cd’s. Ook het nodige op vinyl. Voor de website van Pinguin Radio schrijf ik over muziek.
Ondanks de gitaardoctrine is Depeche Mode mijn favoriete band aller tijden. Ik ontdekte ze rond m’n vijftiende.
Hoewel de grootste elektronische formatie in de muziekgeschiedenis én grootste cultband (nog altijd) veel topalbums afleverde - Violator, Black Celebration, Songs Of Faith & Devotion, Ultra en Memento Mori (2023) bijvoorbeeld - is Music For The Masses (cynische titel) mijn favoriete plaat. Grijsgedraaid tot op het bot. Zowel op cd als op vinyl.
Het start met opener Never Let Me Down Again, dat evenals veel andere nummers van Martin L. Gore tekstueel multi-interpretabel is. Het verhaalt waarschijnlijk over escapisme in zijn ruimste vorm.
De video bij My Favourite Stranger (2023) werd opgenomen in Alkmaar, waar ik Anton Corbijn, al filmend, ontmoette. AZ én Depeche Mode in míjn stad! Zo voelde het.
Ik zag de band 45 keer. Vaak in immense voetbalstadions. In onder meer Nederland, Madrid, Parijs, Rome en Berlijn.
Depeche Mode is het beste wat de muziekwereld ooit is overkomen. Zó veel muzikaal en tekstueel gevoel, liefde, diepzinnigheid, warmte en zeggingskracht. Een nichegeluid. Nimmer geëvenaard.
Pieter Visscher
Meer nieuws uit Heiloo?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie