Fotograaf Fer (50) uit Heiloo keek dood in de ogen

Nieuws do 29 jan 2026, 15:06 Update: 12:47

HEILOO/ALKMAAR - Eind november raakt fotograaf Fer Korver (50) uit Heiloo - die veel voor Rodi Media fotografeerde - in het Alkmaarse ziekenhuis. Het negeren van zijn fysieke en mentale problemen heeft desastreuze gevolgen. Eerst worden zijn tenen verwijderd, maar de artsen moeten steeds verder gaan. Vlak voor kerst wordt zijn linkerbeen geamputeerd. Fer keek de dood in ogen. Het zag er zó slecht uit, dat hij afscheid nam van zijn familie en een doodskist uitzocht. Dan gebeurt iets wat niemand verwacht.

Door complicaties als gevolg van diabetes verkeerde hij lange tijd in levensgevaar, omdat de antibiotica niet werkte. Artsen zagen geen uitweg meer en de behandeling werd stopgezet. En net als álles mis lijkt te gaan, slaat de antibiotica tóch aan. Wie denkt dat Fer op dat moment dankbaar en opgelucht is, heeft het mis.

Fer Korver overleeft op wonderlijke wijze

“Ik was er he-le-maal klaar mee en allesbehalve bang om afscheid van dit leven te nemen. Sterker nog; ik verlangde er zelfs naar. Als na alle ellende (zestien operaties) het alsnog de goede kant kant opgaat, staat je wereld wéér op zijn kop. Hier hield ik geen rekening meer mee. Ik wil niet ondankbaar zijn, maar ineens kwam het besef dat ik levenslang gehandicapt ben en mogelijk altijd in een rolstoel moet zitten. Dat beeld is verschrikkelijk, maar ik móet verder. Ook voor mijn lieve vrouw en zoon.”

Crowdfundactie

De infectie die zijn lichaam zo ziek maakte, is onder controle. Fer gaat langzaam vooruit en ziet (soms) weer lichtpuntjes. “Ik heb veel pijn en zie als een berg op tegen het revalidatietraject en een nieuw leven in een rolstoel. De financiële gevolgen zijn groot. Mijn huis heeft aanpassingen nodig en ik wil graag een aangepaste bus, om weer zelfstandig te kunnen leven. Sowieso ben ik mijn inkomen als freelancefotograaf kwijt. Alle beetjes helpen, dus als mensen een donatie willen doen, waardeer ik dat ontzettend!”

Zwarte tenen

Als (112-)fotograaf werkte Fer dag en nacht. Door hoge werkdruk, vermoeidheid en persoonlijke omstandigheden raakte zijn eigen gezondheid steeds verder op de achtergrond. Hij heeft diabetes type 2, maar controleerde zijn bloedsuikerwaarden onvoldoende en negeerde klachten aan zijn voeten. Zijn tenen bloedden en werden zelfs zwart.

“Ik heb daar véél te lang mee gewacht en stak mijn kop in het zand. Ik wilde mijn problemen niet onder ogen zien. Tot het moment dat het écht niet meer ging. Daar heb ik spijt van. Je moet praten over je problemen, maar ik ben een binnenvetter…”

Verhaal delen

Ondanks alle diepe ellende kijkt Fer weer wat vooruit. “Mogelijk wil ik als ervaringsdeskundige mijn verhaal delen, maar zover ben ik nog lang niet. Ik lig sinds november hele dagen op bed. Onlangs had ik een mijlpaal en kon ik op de rand van het bed zitten. Vandaag (dinsdag 27 januari, red.) ben ik voor het eerste in een rolstoel even naar het ziekenhuisrestaurant gegaan. Pfff, heel pijnlijk en vermoeiend. Ik kan vanuit bed een Nexflix-serie kijken, maar dat raak je zat. Ik wil meer, maar het gaat nog lang niet.”

Hoop

Huilen kon ik nooit, maar deze maanden heb ik zó veel gejankt. Ik ben verdrietig, heb spijt van veel dingen én heb hoop. Een klein beetje hoop. Een aangepast busje met lift zou mij weer mobiel maken. Ik hoop dat mensen die mijn verhaal lezen een klein beetje willen helpen. Daar zou ik ontzettend dankbaar voor zijn.”