‘Hier in Heiloo gebeurt dus niks, of toch wel?’

Door Ed Bausch

Hoewel, waar zijn de Heilooërs in deze weken van stilte? Ergens geëvacueerd op een stapelbedje in een Franse of Spaanse sporthal, op het Egmondse strand of elders in het weer populair geworden eigen land, maar dan vaak liever glamping met alles erop en eraan dan in een tentje met zonder elektriciteit. Het mooie van deze tijd is dat alles kan. De keuze is reuze.

Fruitvliegjesweken

Fietsend door de straten op een hete woensdagmiddag zie je: ‘Hier gebeurt dus niks.’ Ergens staat iemand op een ladder de dakgoot al herfstklaar te maken. Ergens fietst iemand om, echt waar, een prijs op te halen bij de middenstand. Ergens wordt de hond uitgelaten.

Spoorbomen

Het grootste avontuur op zo’n dromerige zomermiddag vormen nog wel de spoorbomen, die gaan gewoon zoals altijd op en neer op verschillende plekken in het dorp. Net als de grap van Herman Finkers: “In Almelo is altijd wat te doen, dan staat het stoplicht op rood, dan weer op groen.”

Bieb en Trefpunt

Op naar de folderrekken van de onvolprezen bibliotheek en dito Trefpunt. Allebei gewoon vol in actie. Hier zie je met allerlei folders de indrukwekkende inspanning voor zorg voor elkaar, voor ‘samen’. En dat is jaarrond. Er hangt ook het inmiddels beruchte affiche ‘Samen’ van Vluchtelingenwerk.

Het gaat over buurtbemiddeling, het WRAP-idee van de GGZ, je stappenplan naar regie op je bestaan, over stervensbegeleiding, fietsen voor senioren, over hoe nepagenten te onderscheiden, mantelzorg, Visite Zonder Zorgen, Saar aan huis, de LHBTQIA+-gemeenschap, mantelzorgers en zoveel meer. Heiloo is er steengoed in.

Anoniem beeld

Dan zie je wat je eigenlijk nooit zag, een bronzen standbeeld dat waarschijnlijk iets met reizen te maken heeft, anoniem. Het staat wat ver weg van het station: een man met koffertje, een (zijn?)vrouw aan z’n arm, die op haar beurt een kind vasthoudt, op weg naar ergens, of juist naar huis? Het standbeeld had wel wat prominenter gemogen, want het is best raak en mooi van schaal. Is er overigens een overzicht van beelden in de openbare ruimte?

Niks kan al heel veel zijn

Nog enkele weken is het vast ook goed toeven in de Trog op Landgoed Willibrordus met mooi werk van enkele kunstenaars en een koppie thee erbij, iets in het museumkwartier.

Ondertussen is het nog steeds stil op straat. Misschien is het goed, schuilen tegen de felle zon. Gewoon even de dag de dag laten en kijken wat zich voordoet. Wolk fruitvliegjes bestrijden…?

Heerlijk, zo’n dorp in vrede. Niks kan al heel veel zijn. Gedachten kunnen voornemens worden of plannen voor later dit jaar en daar wil Nieuwsblad Heiloo dan vanzelfsprekend graag over schrijven. Laat het ons weten!