‘t Kraayenest

Voor mij stond een drietal met de eigenaresse te praten, ik had nog niet helemaal door waarover het ging, maar de toon was in ieder geval een beetje, ja hoe zal ik het zeggen, ambtelijk en niet echt vrolijk. Ook de manier waarop de naam van de eigenaresse aan het eind van het gesprek werd gevraagd was streng.

Zij zag mijn vragende blik. “We moeten als ondernemer al het afval binnen een straal van 25 meter van onze zaak opruimen, anders kunnen we een bekeuring krijgen.”

Op zich een logisch verhaal als het jouw zaak is die voor rommel zorgt. Denk daarbij aan een Mac Donalds waar veel verpakkingen gewoon weggegooid worden. Of zelfs supermarkten waar blikjes gehaald, buiten leeggedronken en achteloos weggegooid worden. Is overigens niet de schuld van de supermarkt in mijn ogen. Ik kreeg een kopie van de brief die de eigenaresse had ontvangen en nam hem thuis eens op gemak door.

“De 25-meter regel houdt in dat Ondernemers in Nederland zo vaak als nodig zwerfaval (etenswaren, verpakkingen of andere materialen) in een straal van 25 meter van de voordeur van hun zaak moeten verwijderen. Handhavers van de gemeente Rotterdam kunnen controleren op overlast van zwerfvuil rondom zaken waar eet- en/of drinkwaren worden verkocht. Naast horeca zijn dat ook supermarkten en andere zaken waar levensmiddelen worden verkocht….”

Dat betekent dat u zich moet houden aan de volgende regels:

Het aanbieden van afvalbakken waarin het publiek afval kan deponeren

Het tijdig ledigen van de afvalbakken

Het dagelijks, tot uiterlijk een uur na sluiting, opruimen van achtergebleven afval binnen een straal van 25 meter van de zaak.

Houdt u zich niet aan de regels< Dan kan u door een gemeentelijke handhaver een boete in de vorm van een last onder dwangsom opgelegd krijgen of bij herhaling een bestuurlijke strafbeschikking milieu.”

Hoe ambtelijk wil je het hebben?

In mijn ogen verlegd de gemeente hier het probleem. Het is kennelijk makkelijk een ondernemer te verbaliseren dan diegenen die de vervuiling veroorzaken. En dan vraag ik me nog af waarom een zaak als Primera wordt aangesproeken. Voor dat doosje drop dat ze er verkopen of de cadeau wijn? Ik zou het geen levensmiddelen willen noemen.

Wie bovendien de achterkant leest ziet staan: “De houder of beheerder van een in richting waar eet- of drinkwaren worden verkocht die ter plaatste genuttigd kunnen worden is verplicht”.. en dan een herhaling. Maar deze zaak is geen zaak waar je etenswaren nuttigt. De fles wijn wordt buiten niet opgedronken, zowel treedt dan verbaliserend tegen diegene op.

Maar ja zoals altijd weer de makkelijkste weg, ik vind het ondernemertje pesten en intimideren, zeker als je drie man sterk de zaak binnenkomt om dit even mede te delen. Ben benieuwd wat een rechter in deze zaak zou zeggen.

De Uitkyk