HoCaTo zet de lachspieren aan het werk

Door Tom van Ooijen

Yvonne van de Burg, Diana Kruithof, Annelotte Vrolijk, Rolf en Astrid de Winter en gastacteur Jan Derks, hebben het publiek weer volop laten lachen. Verspreid over twee avonden hebben ongeveer 250 mensen kunnen genieten van de meest kolderieke situaties op het toneel.

Sketch

Nadat voorzitter Tom van Ooijen, dit jaar vanwege omstandigheden zelf niet op het podium te vinden, het publiek welkom had geheten en de huisregels had uitgelegd, werd begonnen met ‘Op weg naar Hoek van Holland’ een sketch waar een familie, op weg naar Hoek van Holland, letterlijk de weg kwijt was. De sketch ‘Komen we hier nog uit’ gaf het publiek een inkijkje in het arriveren van de dames op Metrostation Hoek van Holland Strand, waarbij één van hen toch wel erg veel bagage had terwijl ze op krukken liep. Ook bij de VVV-sketch, met verschillende nationaliteiten en Patatas boom boom en Razziapatat was de lach niet van de lucht. Het einde met het weigeren van verkoop door een complete gezichtsbedekking was helemaal van deze tijd.

Dansmedley

De straatmuzikant bracht Ben Blind, die uiteindelijk tot woede van de dames helemaal niet blind was, maar zo heette. Bij het inchecken van het hotel tijdens ‘Hotel de Botel’ bleek er weinig te doen in ons dorp, waarop de dames zelf maar een dansmedley opvoerden en het stel bij het publiek volop de handen op elkaar kreeg. ‘Een goed gesprek’ tussen twee Schotse Hooglanders kwam uiteindelijk tot het idee om met diaretische stank ervoor te zorgen dat zij naar een ander gebied zouden overgeplaatst worden.

‘Struinen door de Duinen’ onder begeleiding van de boswachter liet zien dat veel delen van het Vinetaduin, alsmede de Noorderpier waren afgesloten, ondersteun met foto’s van de gebieden. Het lopen door de Van Dixhoorndriehoek leverde niet alleen natte voeten, maar ook zand tussen de tenen op. Jan Derks, spelend in verschillende scenes zorgde tussendoor met korte treffende gedichten voor wat extra hilariteit tijdens het op- en afbouwen van de set.

Aparte schilder

Na de pauze kreeg een stel schilderles van een wel heel aparte schilder, met wel een zeer bijzonder schilderattribuut. Het schilderen en het resultaat liet ook nu weer de lach weerklinken. ‘De rapen zijn gaar’ zat vol met verkeerd uitgesproken gezegdes en etenswaren en zaken die van de meest onwaarschijnlijke lichaamsplekken tevoorschijn kwamen en er een toch onverwacht plot kwam.

Dat een boa er tijdens ‘Avondje uit’ ook doorgedraaid kan worden van een compleet incomplete fiets, maar ook ‘het publiek’ er zich opeens mee gaat bemoeien liet zien dat sommige mensen toch wel aan vakantie toe zijn.

‘Zat aan de bar’ liet het publiek werkelijk gieren van de lach. Wat als je je vorige baan, werken in een crematorium, gaat vergelijken met het werk in een café. Worstenbroodjes in de oven, drank in de grote koelkast van het crematorium. Kon het nog gekker?

Het slotnummer ‘Once upon a time’ bracht alle acteurs op het podium voor een ‘battle’ tussen twee cowboys op stokpaarden.

Kortom, een heerlijke voorstelling die door het publiek werd beloond met een minutenlang applaus. En wat doe je als je op vakantie bent? Je koopt een koelkastmagneet, voor iedereen was er eentje met de afbeelding van de toegangskaart.