April 1945: terwijl de polder volliep, redde Kooiman de bonnen

Op 17 april 1945 ’s morgens om vier uur werd Kooiman gewekt met de boodschap dat de polder onder water gezet zou worden. Hij nam contact op met zijn collega’s. De komende inundatie zorgde voor beroering, maar zij bleven behulpzaam. In het hoofdkantoor sjouwden zij meubilair en de complete distributie-administratie naar boven. Daarna werd het tijd om de eigen gezinnen te redden. Kooiman evacueerde naar Medemblik.

Hoe de papierwinkel te verhuizen?

Het hoofdkantoor was onbereikbaar geworden. Om het werk op Wieringen te kunnen voortzetten, moest de enorme papierwinkel naar het bijkantoor verhuizen. Kooiman besloot dit op 18 april te regelen. Dat viel tegen. Wieringerwerf was alleen varend bereikbaar, maar boten waren schaars.

Pas op 20 april kon Kooiman op een vletje meevaren naar het hoofdkantoor. Ook was toegezegd dat in de namiddag een flinke schuit zou komen voor de verhuizing. Terwijl hij daarop wachtte, verzamelde hij alles voor de overtocht. Tot zijn verbijstering kwam de schuit niet. Noodgedwongen overnachtte Abraham op de kille bovenverdieping. Pas na de tweede onaangename nacht haalde een voorbijvarende schipper hem uit het kantoor en bracht hem naar Wieringen. Daar regelde Kooiman een schipper met een grote boot. Samen redden zij wat nog te redden viel en leverden de kostbare lading af in Hippolytushoef. Voor de Wieringers was de distributie gered.

Hanneke Koolen.