Eigen speelweide voor de roedel van Mart en Lotte

Door Kees Bakker

Ze runnen al bijna drie jaar een uitlaatservice. Maar nu hebben ze naast hun huis aan de Barsingerweg in Wieringerwaard, waar ze sinds eind vorig jaar wonen, een eigen speelweide. Hier laten ze elke ochtend en middag hun roedel uit, bestaande uit ongeveer dertig honden uit de hele Noordkop. De dieren kunnen er spelen, zwemmen, tot rust komen en hun energie kwijt – allemaal onder begeleiding van het duo, dat elke viervoeter nauwlettend in de gaten houdt.

Sociale dieren

Elke werkdag rijden ze drie keer op en neer door de kop van Noord-Holland om de honden op te halen en weer thuis te brengen. Alles om de dieren, en ook hun baasjes, een zo fijn mogelijke dag te bezorgen. “Voor de honden is het een soort ontmoetingsplaats hier. Het zijn sociale dieren en in de roedel leren ze veel van elkaar”, laat Mart weten. Lotte vult aan: “De honden zijn zó blij als we ze ophalen. Als we aan komen rijden, staan ze kwispelend voor het raam. Daarna springen ze de bus in. Dan begint mijn dag meteen goed.”

Niet alleen voor de honden

De twee zijn er dus niet alleen voor de viervoeters, maar ook voor hun baasjes. Mart: “We zien hoe een hond zich gedraagt in de roedel en vertellen dat aan de eigenaar als we hem of haar weer thuisbrengen. We geven de eigenaren tips over hoe ze met hun hond om kunnen gaan, aan de hand van het gedrag dat wij bij de dieren zien. Soms herkennen de baasjes hun hond helemaal niet in het gedrag dat wij beschrijven.”
Als voorbeeld noemt hij twee honden die in dezelfde straat werden uitgelaten. “Als ze elkaar tegenkwamen tijdens het uitlaten, ging het mis. Maar in de roedel spelen ze samen en gaan ze met respect met elkaar om. De baasjes snapten er niets van.”

‘Een leuke kroeg’

Niet elke hond kan zich zomaar aansluiten bij de roedel. Volgens Lotte is er daarom altijd eerst een kennismaking met de eigenaar en een proefwandeling met de hond. “Als dat goed gaat, dan kunnen ze bij ons meelopen. Soms past een hond niet in de roedel. Er ontbreekt dan een soort klik – en daar zijn we eerlijk over naar de eigenaren.”
Mart vergelijkt de roedel met een kroeg. “Soms heb je een kroeg waar je leuk staat en waar je de hele avond kunt blijven staan met leuke mensen. Maar je kunt ook een kroeg binnenlopen en na een paar minuten denken: dit zijn niet mijn mensen – en dan ga je weer. Honden kunnen dat ook hebben bij een roedel.”

Van toeval naar uitlaatservice

Dat Mart en Lotte nu een eigen uitlaatservice én speelveld hebben, konden ze vijf jaar geleden niet bedenken. “Het begon allemaal tijdens de coronaperiode”, vertelt Lotte. “Een kennis van ons had een operatie gehad en kon daarna haar hond niet meer uitlaten. Ze vroeg of wij het wilden doen. We lieten dan tegelijkertijd de honden van onze ouders uit, en van het een kwam het ander. Later vroegen ook mensen uit de buurt of we hun hond uit wilden laten. Dat groeide en op een gegeven moment liepen we elke dag met een kleine roedel. Dat deden we bijvoorbeeld op het strand van Callantsoog of in het Pettemerbos. Vanaf toen was er geen weg meer terug, want we merkten snel dat mensen op ons begonnen te bouwen en op ons rekenden.”

Stinkende auto

Mart vult aan: “De honden haalden we op met de auto, maar die begon al snel te stinken. Dus kochten we een oude bus en bouwden er hokken in. Met die bus haalden we de dieren op en toen kwam de uitlaatservice echt van de grond.”

Eigen speelveld

Helemaal nieuw is de speelweide niet. In de zomer van 2023 mochten ze aan de Nes in Schagen gebruikmaken van een veld van ongeveer drieduizend vierkante meter. “Daar hebben we echt een soort park voor de honden gemaakt”, legt Mart uit. “Dat willen we nu weer doen naast ons huis – maar dan op een stuk van duizend vierkante meter. We mogen ons gelukkig prijzen met een eigen veld. Veel collega’s lopen op dezelfde plekken, omdat de plaatsen waar je een roedel mag uitlaten steeds schaarser worden.”

Droom

Waar het avontuur gaat eindigen, weten ze nog niet. “Onze grote droom is een hondenopvang, waar honden ook kunnen logeren. Wel maximaal vijftig per dag, zodat we de dieren de aandacht kunnen geven die ze verdienen”, besluit Lotte.