Veearts Lilian rijdt dagelijks door Hollands Kroon: ‘Nieuw leven op de wereld, dat blijft het mooiste’

Door: Sandra Ooms

Geen dag hetzelfde

De 30-jarige Bergman werkt bij Van Duin tot Dijk Dierenartsen, dat sinds 1 maart 2026 gevestigd is in Nieuwe Niedorp. “We waren uit onze jas gegroeid in Winkel” vertelt ze. “Vanaf deze nieuwe locatie kunnen we meer dieren en eigenaren helpen.” Haar werkgebied is breed: van melkveebedrijven tot hobbyhouders met met koeien, schapen, geiten, alpaca’s of varkens.

Een gemiddelde werkdag bestaat eigenlijk niet, legt ze uit. “Tussen acht en negen uur ’s ochtends bellen veehouders met meldingen van zieke dieren. Daarna verdelen we de visites en plannen we de route. Maar vaak ben ik dan al onderweg.” Veel van haar tijd gaat naar bedrijfsbegeleiding, waarbij ze zich richt op de gezondheid van het vee. “Drachtonderzoek is daarin essentieel. Een koe moet eerst een kalf krijgen voordat ze melk produceert, dus vruchtbaarheid is cruciaal.”

Toch laat haar werk zich niet in een strak schema vangen. Spoedgevallen kunnen elk moment tussendoor komen: een zware bevalling of zelfs een keizersnede. Daarnaast draait ze avond-, nacht- en weekenddiensten. “Eén keer in de zes weken heb ik weekenddienst en ben ik van zaterdagochtend tot maandagochtend continu bereikbaar. We bieden 24/7 spoedzorg voor de landbouwhuisdieren en daar ben ik heel trots op!”

Van droom naar praktijk

Dat ze veearts wilde worden, wist Bergman al op jonge leeftijd. “Op mijn tiende was het voor mij al duidelijk.” De weg ernaartoe was minder vanzelfsprekend. Ze begon op het vmbo en moest zich via omwegen naar de universiteit werken. Uiteindelijk studeerde ze diergeneeskunde in België, waar ze op haar 28ste afstudeerde. “Het was pittig, vooral de hoeveelheid leerstof en het leren studeren. Maar dit is het mooiste beroep dat er is.”

Het vak brengt niet alleen mooie momenten. “Soms lukt het niet om een dier beter te maken” zegt ze eerlijk. “Dan moet je accepteren dat je ook afhankelijk bent van factoren buiten jezelf: de ziekte, het dier en de omstandigheden.” Juist die situaties maken indruk, net als grote uitbraken zoals het blauwtongvirus in 2023 en 2024. “Dat was heftig. Dieren hadden veel pijn en de impact op veehouders was enorm. Die machteloosheid voel je als team.”

Hoogte- en dieptepunten

Daartegenover staan de momenten die haar werk bijzonder maken. “Nieuw leven op de wereld helpen, dat blijft het mooiste. Als een kalf gezond ter wereld komt, geeft dat echt een euforisch gevoel. Deze taak met verrichten samen met de veehouder, is dankbaar werk”. In haar beginperiode pakte ze zoveel mogelijk bevallingen op om ervaring op te doen. “In de praktijk met goede begeleiding van mijn collega’s leer je het vak pas echt.”

In haar werk merkt ze duidelijke verschillen tussen veehouders en hobbydierenhouders. “Bij veehouders speelt het economische aspect mee, maar dat betekent niet dat er minder passie is. Integendeel: veel veehouders kennen hun dieren tot in detail.” Tegelijk ziet ze dat de sector onder druk staat. “Er is veel onzekerheid, bijvoorbeeld over de toekomst van bedrijven. Die gesprekken aan de keukentafel zijn soms best zwaar.”

Ook moeilijke beslissingen, zoals euthanasie, horen bij haar werk. “Je kijkt altijd eerlijk naar wat nog mogelijk is. Soms is het juist goed dat we we vanuit het oogpunt van dierenwelzijn een dier uit zijn lijden kunnen verlossen. Dat is soms zwaar, maar ook iets waardevols.”

Meer dan alleen het vak

Naast haar werk als veearts werkt Bergman aan haar eerste boek, Stoeien met koeien, dat op 16 september verschijnt. Daarin beschrijft ze haar route van vmbo naar universiteit, haar buitenlandse stages en haar eerste jaren in het vak. “Ik wil een eerlijk verhaal vertellen. Over doorzetten, maar ook over twijfels en groei.”

Wat ze hoopt dat lezers meenemen? “Dat er meerdere wegen naar Rome leiden. Dromen zijn haalbaar als je bereid bent hard te werken.” Tegelijk wil ze meer begrip creëren voor de agrarische sector. “Er mag meer respect zijn voor veehouders. Ze werken dag- en nacht voor hun dieren en voor onze voedselvoorziening. De werkelijkheid is veel genuanceerder dan vaak wordt gedacht.”

Voor Bergman is één ding duidelijk: vervelen zal ze zich niet snel. “Elke dag is anders. En juist dat maakt dit werk zo bijzonder.”