Al 50 jaar achter hetzelfde orgel: Pieter de Groot (85) is de muzikale steunpilaar van de kerk in Wieringerwerf

De 85-jarige De Groot, geboren in Bildtzijl, had nooit kunnen vermoeden dat zijn liefde voor muziek zou uitgroeien tot een halve eeuw trouwe dienst als kerkorganist.

Van hobby naar wekelijkse traditie

Ruim vijftig jaar geleden begon Pieter uit interesse orgel te spelen. Zijn talent bleef niet onopgemerkt en hij werd gevraagd om eens op het kerkorgel te spelen. Na enkele keren volgde een vaste aanstelling: eerst één keer per maand, later iedere zondag.

Wat hem al die jaren blijft motiveren? De emotie in de muziek. „Zonder emotie kun je namelijk geen kerkorgel bespelen”, vertelt Pieter. Vanuit zijn plek hoog in de kerk probeert hij de muziek echt over te brengen op de gemeenteleden.

Kerstnacht heeft een speciaal plekje

Van alle diensten zijn vooral de kerstnachtvieringen hem dierbaar. De muzikale voorbereiding begint daarvoor al ruim van tevoren. Ook het lied Er is een God die hoort heeft een bijzondere betekenis voor hem.

De kerk is voor Pieter meer dan een gebouw. Het samenkomen, luisteren naar het Woord van God en samen zingen vormen voor hem de kern van het geloof.

Nog lang niet uitgespeeld

De uitreiking van het insigne kwam voor Pieter als een verrassing. Hij ziet het als een mooie waardering voor zijn jarenlange inzet. Of hij doorgaat? Dat hangt vooral van zijn gezondheid af. „Ik voel me vitaal en kan voor mijn gevoel nog lang mee.”

Wel maakt hij zich zorgen over de toekomst van het kerkorgel. Er zijn steeds minder organisten beschikbaar en sommige kerken schakelen over op digitale muziek. Volgens Pieter kan die de beleving van een echte organist niet evenaren. Want een organist voelt de gemeente aan, past het tempo aan en brengt muziek en samenzang samen.

Na vijftig jaar klinkt zijn boodschap dan ook helder: een echt kerkorgel leeft pas echt dankzij de handen én het hart van de organist.